ការចិញ្ចឹមសត្វ-ការសង់​ទ្រង់​មាន់


ក​- ការសាងសង់​ទ្រុង (Housing)
​​គេ​ ចាត់ទុកជា​រឿង​ចាំបាច់​សំរាប់​ការពារ​មាន់ ពី​ពួក​សត្វ​ចង្រៃ​, ភ្លៀង​, ខ្យល់​, និង​សីតុណ្ហភាព​មិន​ប្រក្រតី ។ ថ្វី​ត្បិត​តែ​មាន់ព្រៃ យក​មែក ​ឬ​ ឈើ​សម្រាប់​ធ្វើ​ជា​បង្គង​ទុំ​ដេកនៅពេល​យប់​ក៏​ដោយ ក៏​អត្រា​នៃ​ការងាប់​នៅតែ​ខ្ពស់​ជានិច្ច​ដែរ ។ នៅពេល​យប់​មាន់​ជាច្រើន​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ដោយ​ឆ្កែ ឆ្មា កណ្តុរ ទី​ទុយ ខ្លែង​ស្រាក់ និង​ពពួកសត្វ​រាត្រី​ចរ និង​សត្វ​ចង្រៃ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ជាច្រើន សូម្បី​មាន់​ធំ​ក៏​ទទួលរង​ផងដែរ ។ ការធ្វើ​ទ្រុង​សម្រាប់​ការពារ ​គឺជា​ការដែល​ត្រូវ​យកចិត្តទុកដាក់ ។ បើសិនជា​គេ​សង់​ទ្រុង និង​មាន​ការរៀបចំ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ល្អ​នោះ វា​អាច​ការពារ​ទប់ទល់​នឹង​ការ​រាតត្បាតនៃ​ជំងឺ​ និង​ពួក​ប៉ារ៉ាស៊ីត​ផ្សេងៗ​ផងដែរ ។ ទ្រុង​ដែល​មាំទាំ​ត្រូវគេ​តាំង​សង់​អំពី​ឈើ, ថ្ម​, ស៊ីម៉ង់ត៏​, ឥដ្ឋ​ឆៅ​, ឥដ្ឋ​ឆ្អិន​, ឫស្សី​, ស័ង្កសី​, រឺ ហ្វី​ប្រូ​ស៊ីម៉ង់ត៏ ។​
​គេ​ត្រូវតែ​គិត​ទុកជា​មុន​នូវ​អ្វី ដែល​ជា​តំរូវការ​ចាំ​បាច់​មួយចំនួន សម្រាប់​បំរើ​ការសាងសង់​ទ្រុង ។​
​១- ទីកន្លែង (Location)
​ទ្រង់​ត្រូវមាន​លក្ខណៈ​សមស្រប​មួយចំនួន​ដូច​តទៅ :
ក​- ទ្រុង​ត្រូវ​សង់​បែរមុខ​ចេញពី​ទិស​របស់​ខ្យល់ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាងណា​ឲ្យ​ខ្យល់អាច​ចេញចូល​បាន ។
​ខ​- ការពារ​កុំ​ឲ្យ​ត្រូវ​កំដៅ​ព្រះអាទិត្យ​ខ្លាំងពេក ។
​គ​- កំរាល​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​ទឹកអាច​ហូរ​បាន ដើម្បី​ការពារ​កុំឲ្យ​សើម ។ បើ​អាចធ្វើ​បាន​នៅ​តំបន់​អាកាសធាតុ​ក្តៅ ត្រូវធ្វើ​ជំរក​ និង​ដំបូល​បាំង​ពីលើ​ឲ្យបាន​ល្អ ។ នៅ​អឌ្ឍគោល​ខាងជើង​បង្អួច ត្រូវ​បែរ​ទៅ​ទិស​ខាងត្បូង ហើយ​បើកចំហរ​ឲ្យមាន​ពន្លឺ​ចេញចូល​គ្រប់​គ្រាន់ ។ បើ​សង់​ទ្រុង​ក្នុង​ជ្រលង​ជ្រៅ​នោះ មិន​អាច​ទទួល​នូវ​ចរន្ត​ខ្យល់​ចេញចូល​បាន​គ្រប់គ្រាន់​ទេ ។ ក្លិន​អាក្រក់​ ឬ​សត្វ​រុយ​ដែល​មាន​នៅ​កន្លែង​ចិញ្ចឹម​នោះ បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​អង្គភាព​ចិញ្ចឹម​មាន់​មួយចំនួន ធ្វើការ​ផ្លាស់ប្តូរ​ចេញពី​ជាយក្រុង ដែល​គេ​កំពុងតែ​អភិវឌ្ឍន៍ ។​
​​២- ការត្រួតពិនិត្យ​សីតុណ្ហភាព (Temperature control)
​ ​សីតុណ្ហភាព​ក្តៅ​ពេក ឬ​ត្រជាក់​ពេក បង្កើត​ឲ្យមាន​ភាព​តានតឹង​ក្នុង​ទ្រុង​ចិញ្ចឹមសត្វ ។ នៅក្នុង​អាកាសធាតុ​ក្តៅ ទឹក​ផឹក​ក្តៅ​ពេក​អាច​ឲ្យមាន​គ្រោះថ្នាក់​ផង​ដែរ ។ ទឹក​ត្រជាក់​ខ្លាំងពេក​បង្កើត​បញ្ហា​ពិសេស​ក្នុងរ​ដូវ​ត្រជាក់ ។ ការសាងសង់​ទ្រង់​ទៅតាម​លក្ខណ:​បច្ចេកទេស គឺ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​លក្ខខណ្ឌ​ក្នុង​ស្រុក ដែល​អ្នក​ជំនាញ​នៅ​កន្លែង​នោះ​អាច​មាន​សមត្ថភាព​ធ្វើ ។​
​​៣- ការធ្វើ​ឲ្យ​ខ្យល់​ចេញចូល (Ventilation)
​ ​ចលនា​ខ្យល់​ចេញ​-ចូល​ នៅក្នុង​ទ្រុងជា​រឿង​ចាំបាច់ ក្នុង​ការការពារ​កុំឲ្យ​ថប់​ខ្យល់​សម្រាប់ស​ត្វ​ដកដង្ហើ​ម ។ មាន់​ត្រូវការ​ខ្យល់​សុទ្ធ​ក្នុង​មួយ​ឯ​កតា នៃ​ទំងន់​ដងខ្លួន​ច្រើនជាង​ប្រភេទ​សត្វ​ដទៃៗ​ទៀត ។ នៅ​រដូវក្តៅ​គេ​ត្រូវការ​បង្អួច និង​កន្លែង​ចំហរ​ធំៗ ។ ទ្រុងចិញ្ចឹម​មាន់​មិន​ត្រូវ​សង់​ឡើង​ដោយ​មាន​ព្រៃ​គុម្ពោធ ឬ​អគារ​ដទៃ​ទៀត​នៅ​បាំង​ខ្យល់​ចេញចូល​ឡើយ ។ ចំពោះ​ទ្រុងចិញ្ចឹម​ជា​របៀប​ពាណិជ្ជកម្ម​ធំៗ ត្រូវ​ធ្វើឲ្យ​ខ្យល់​ចេញចូល​ល្អ​ ឬ​ដាក់​កង្ហារ ។​
​៤- ការដាក់​ទ្រនាប់​កំដៅ (Insulation)
​ ​ដើម្បី​ធ្វើឲ្យ​មាន​សុខភាព​ល្អ​ គេ​ត្រូវ​ដាក់​ទ្រនាប់​កំដៅ នៅ​ក្រោម​ដំបូល​និង​ជញ្ជាំង ដើម្បី​ការពារ​ទាំង​អាកាសធាតុ​ក្តៅ​ និង​ត្រជាក់ ។ យើង​សូម​ជូន​ដំបូន្មាន​ស្តីអំពី​សំភារ​: ​និង​វិស្វកម្ម អ្នក​គប្បី​រក​សំភារ​:​ក្នុង​ស្រុក​ឲ្យបាន​គ្រប់គ្រាន់​សិន មុន​ពេល​សង់​ទ្រុងចិញ្ចឹមសត្វ​ធំៗ ។​
​​៥- ការត្រួតពិនិត្យ​សំណើម (Moisture control)
​ ​មាន់​ត្រូវការ​ទឹក​ក្នុង​បរិមាណ​ជាច្រើន ចំពោះ​មាន់​យក​ពង​ វា​ត្រូវការ​ទឹក​ដល់​ជាង​មួយ​លីត្រ​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ក្នុងករណី​អាកាសធាតុ​ក្តៅ ។ សំណើម​ឡើង​ខ្ពស់​ក្នុង​រដូវភ្លៀង អាច​បណ្តាលឲ្យ​មាន​ដំណក់ទឹ​ក​ឡើង​ច្រើន ជា​ហេតុ​ធ្វើឲ្យ​ស​ត្វមាន​បញ្ហា​ជំងឺ​កើតឡើង ។ ចង្អូរ​សម្រាប់​បង្ហូរទឹក​នៅលើ​កំរាល​ទ្រង់ អាច​កាត់បន្ថយ​នូវ​សំណើម​បានល្អ ។ ដើម្បី​ការពារ​ធាតុ​សំណើម​នេះ អ្នក​ចិញ្ចឹម​ខ្លះ​បាន​ជ្រើស​រើស​កម្មវិធី​ចាត់ចែង ដោយ​ប្រើប្រាស់​កំរាល​ធ្វើ​អំពី​បន្ទះ​ឈើ​តូចៗ ឬ​លួស ។
​​៦- ទីធ្លា​ចិញ្ចឹម (Space)
​ ​កាលណា​ដាក់​មាន់​ណែន​ពេក បណ្តាលឲ្យ​មាន​ភាព​ស្អុះស្អាប់​ហើយ​មិន​ផ្តល់​ផល​ល្អ​ផង ។ តំរូវការ​ទ្រុង​ជា​អប្ប​បរិ​មា សម្រាប់​អាកាសធាតុ​សមរម្យ ( មិន​ក្តៅ​ពេក​មិន​ត្រជាក់​ពេក ) ហើយ​មាន​ខ្យល់​ចូល​គ្រប់គ្រាន់​, ទ្រុង​ត្រូវ​សង់​ទៅតាម​អាយុ​របស់​សត្វ ដូច​ជា​សត្វ​អាយុ​៦​អាទិត្យ ត្រូវដាក់​១៥​ក្បាល ក្នុង​មួយ​ម៉ែត្រក្រឡា សត្វ​អាយុ ១៦​អាទិត្យ ត្រូវដាក់​៥​ក្បាល​ក្នុង​មួយ​ម៉ែត្រក្រឡា ហើយ​អាយុ​លើសពីនេះ​ត្រូវ​ដាក់ ៣ ​ទៅ​៤​ក្បាល​ ក្នុង​មួយ​ម៉ែត្រក្រឡា ។ គេ​ត្រូវ​បង្កើន​ទីធ្លា​កំរាល​ឲ្យ​ធំ​បន្តិច ក្នុងករណី​ដែល​សីតុណ្ហភាព​ខ្ពស់ សំណើម​លើសលប់ កំរាល​សើម ។ បើ​ដាក់​ទ្រុងវិញ ទ្រុងទំហំ​មួយ​ម៉ែត្រក្រឡា​ត្រូវដាក់​មាន់ព​ង​បាន​ពី ១០ ​ទៅ​២០​ក្បាល ។ ពូជ​មាន់​ពណ៌​ស និង​មាន់​ពណ៌​ក្រហម​ត្នោត ត្រូវការ​កំរាល​ទីធ្លា​ធំ​ជាង ដោយ​គណនា​ទៅតាម​ទំហំ​របស់​វា ។​
​​៧- ការធ្វើ​គ្រោងទុ្រង (Framing)
​ ​គេ​ត្រូវធ្វើ​ទៅតាម​សំភារ​:​ដែល​មាន​នៅក្នុង​ស្រុក ហើយ​សង់​ទៅតាម​វិធី​ដែល​គេ​កំណត់​អាស្រ័យ ទៅលើ​ប្រភេទ​គ្រោង ។ សរសរ​ខាងក្នុង​គេ​ដាក់​ដើម្បី​ការពារ​ដំបូល ទប់ទល់​នឹង​ខ្យល់​បក់​ខ្លាំង ។ ទ្វារ ​នឹង​បង្អួច​ត្រូវ​ឲ្យ​រឹងមាំ ហើយ​បើសិនជា​គេ​ប្រើ​ក្បឿង ឬ​ឥដ្ឋ​សម្រាប់​ប្រក់​ជា​ដំបូល ។​
​​៨- ដំបូល (Roof)
​​ដំបូល​សម្រាប់​ការពារ​ទឹកភ្លៀង​, គេ​ប្រើប្រាស់​ស្លឹក ហ្វី​ប្រូ​សី​ម៉ង់ត៏ ក្បឿង បន្ទះ​ឈើ​ផ្សេងៗ ។ នៅ​រដូវក្តៅ​គេ​ត្រូវធ្វើ​សំ​យ៉ាប​ទ្រង់​ប្រវែង​មួយ​ម៉ែត្រ នៅ​ជំ​ហៀ​ង​ខាងត្បូង ដើម្បី​ការពា​រការ​ជះ​កំដៅ​ខ្លាំងពេក ប៉ុនែ្ត​ត្រូវធ្វើ​យ៉ាងណាឲ្យមាន​ពន្លឺព្រះអាទិត្យ​ចេញចូល​គ្រប់គ្រាន់​នៅ​ រដូវរងា​រ ។ សំ​យ៉ាប​ទ្រង់​នេះ​ផ្តល់​នូវ​អត្ថប្រយោជន៍​ដ៏​ល្អ​ដល់​ការ​ចិញ្ចឹមសត្វ ។​
​​៩- កំរាល (Floor)
​ ​ថ្វី​ត្បិត​តែ​កំរាល​ស៊ីម៉ង់ត៏ ត្រូវ​គេ​បង្កប់​លួស​សំណាញ់ ការពារ​សត្វ​កណ្តុរ​មិនឲ្យ​ចូលក៏​ដោយ ក៏​ទ្រុង​ចិញ្ចឹម​ជាច្រើន​នៅតែ​មាន​ធូលី​ដី​ដែរ ឬ​ការធ្វើ​កំរាល​អំពី​ឥដ្ឋ​យ៉ាង​ធន់​ល្អ អាស្រ័យ​ទៅលើ​ការចំណាយ គេ​ត្រូវធ្វើ​ចង្អូរ​ទឹក​ឲ្យបាន​គ្រប់គ្រាន់ ។ ប្រភេទ​នៃ​ក​ម្រាល​នេះ ប្រែប្រួល​ទៅតាម​ប្រព័ន្ធ​ផ្សេងៗ​គ្នា រួម​មាន​កំរាល​ផ្ទៃដី និង​កំរាល​ផុតពី​ដី ដែល​ធ្វើ​អំពី​បន្ទះ​ឈើ ​ឬ​ដែល​ស​រសៃ​តូចៗ ។ គេ​ត្រូវ​គិតគូ​ផងដែរ​លើ​ប្រព័ន្ធ​សំអាតលា​មក​សត្វ ។​
​​១០- ការពារ​ពីបក្សី ​និង​សត្វ​ផ្សេងៗ (Animal and bird protection)
​​ជា​ការ​ល្អ​គេ​គួរ​គប្បី​មាន​គម្រោង​ការពារ នៅពេល​យប់​ទប់ទល់​នឹង​សត្វ​ដូចជា ឆ្កែ​, ឆ្មា​, កណ្តុរ​, សំពោ​ច​, ទី​ទុយ​, និង​ការពារ​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ ប្រឆាំង​នឹង​សត្វព្រៃ​ដូចជា ខ្លែង​, ស្ទាំង ។ ជា​ញឹកញាប់​គេ​ច្រើន​ប្រើប្រាស់​លួស​សំណាញ់ ថ្វី​ត្បិត​តែ​ការស្វែងរក​ចំណី នៅ​វាលស្មៅ​អាច​មាន​ទំនុកចិត្ត​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ក៏ដោយ ក៏​នៅ​ពេលយប់​គេ​ត្រូវតែ​ការពារ​សន្តិសុខឲ្យបាន​ល្អ​ដែរ ។
ប្លង់​ទ្រង់មាន់​សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា ​
ប្លង់​សម្រាប់ ​ទ្រុងមាន់​ដែលមាន​ទ្រង់ទ្រាយ​តូច ទ្រង់​នេះ​អា​ចត្រូវបានគេប្រើប្រាស់​សម្រាប់​ការក្រុង​កូនមាន់ និង​ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់​សាច់ ឬ​សម្រាប់​មាន់​យក​ពង ។
layerទ្រុង​នេះ​មាន​គ្រោង​ជា​ឫស្សី​, ដំបូល​ស្លឹក មាន​កំរាលអង្កាម​កំរាស់​ពី​៥-១០​ ស.ម ។ ទ្រុង​នេះ​ត្រូវបាន​បែងចែក​ជា​៤​បន្ទប់
layer
ប្រភព៖itcambo.com

បច្ចេកទេសផលិតកូនត្រីឆ្ពិន ត្រីកាបសាមញ្ញ



បច្ចេកទេសផលិតកូនត្រីឆ្ពិន ត្រីកាបសាមញ្ញ

នេះជាវីឌីអូនិយាយពីរបៀបធ្វើចំនី និងលិតកូនត្រីឆ្ពិន ត្រីកាប
ខាងក្រោម៖


ការចិញ្ចឹមសត្វ-ការ​ភ្ញាស់​ស៊ុតមាន់


អ្នក​ ចិញ្ចឹមសត្វ​ថ្មី​ថ្មោ​ង ​ត្រូវ​ជ្រើសរើស​វិធីនៃ​ការ​ភ្ញាស់​រវាង​ការ​ភ្ញាស់​ស៊ុត​បែប​ធម្មជាតិដោយ​ មេ​ក្រាប ​និង​ដោយ​ប្រើប្រាស់​ប្រដាប់​ភ្ញាស់ ។ ការ​ភ្ញាស់​តាមរបៀប​ធម្មជាតិ​ដោយ​មាន​មេ​ភ្ញាស់ ឬ​ឲ្យ​សត្វ​ដ៏​ទៃ​ជំនួស​ដូចជា : មាន់​ទោ​, មាន់​ក្រៀវ​, ទា​ ឬ​ក្ងាន គឺ​ត្រូវ​ការថែទាំ​បន្តិចបន្តួច​ពី​អ្នក​ចិញ្ចឹម ។ ផ្ទុយ​មកវិញ​ ការ​ភ្ញាស់​តាម​បែប​ធម្មជាតិ វា​កំណត់​យ៉ាង​ខ្លាំងក្លា​នូវ​ទំហំ និង​ការលូតលាស់​របស់​សត្វ និង​អាច​ឆ្លង​ជំងឺ​ដែល​អាច​ត្រូវបាន​ទប់ស្កាត់ ដោយ​កម្ម​វិធី​ភ្ញាស់​តាម​សិប្ប​និមិត្ត ។ អ្នក​ចិញ្ចឹមសត្វ​ស្លាប​បែប​ជំនួញ​ភាគច្រើនបំផុត បាន​ទិញ​កូន​មាន់​ពី​រោង​ឧស្សាហកម្ម​ភ្ញាស់​ណា ដែល​ភ្ញាស់​តាម​លក្ខណៈ​ត្រឹមត្រូវ និង​ការ​ភ្ញាស់​តាម​លក្ខណៈ​សិប្ប​និមិត្ត​ម្តងៗ មាន​ចំនួន​យ៉ាងច្រើន ។​
​​នៅក្នុង​ តំបន់​ខ្លះ​ដែល​មិន​ទាន់​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ភ្ញាស់ ជា​របៀប​ជំនួញ​នៅឡើយ ការបង្កើត​ប្រដាប់​ភ្ញាស់​នៅតាម​ផ្ទះ គេ​នៅតែ​ប្រើប្រាស់​នៅ​ឡើយ​សម្រាប់​ចិញ្ចឹម​មាន់​តូចៗ ។ បើសិនជា​មាន​ការផ្តល់​អគ្គិសនី ឬ​ចង្កៀងប្រេងកាត​បាន​ទៀត​ទាត់ គេ​អាច​សង់​ឬ​ទិញ​ប្រដាប់​ភ្ញាស់​ដែល​មាន​តំលៃថោក​ល្មម សម្រាប់​ភ្ញាស់​ពង​មួយចំនួន​តូច ។ ចំពោះ​ពង​ដែល​ដាក់​ក្នុង​ប្រដាប់​ភ្ញាស់ គេ​ត្រូវតែ​ប្រើទែរ​ម៉ូ​ស្តាត (thermostat) ដែល​រក្សា​សីតុណ្ហភាព​ឲ្យបាន​ថិ​ត​ថេរ ប្រហែល​៣៩,៤​អង្សា​សេ ដែល​ត្រឹមត្រូវ​ទៅតាម​សីតុណ្ហភាព​នៃ​ការ​ភ្ញាស់​ពង តាម​បែប​ធម្មជាតិ​ដែរ ។ ទំនាក់ទំនង​សំណើម​គេ​គប្បីថែទាំ​រវាង​៤៥ ទៅ​៦៥​ភាគរយ ដោយ​ប្រើ​ចាន​ដែក​ដាក់​ទឹក ហើយ​ត្រូវមាន​ខ្យល់បក់​ដើម្បីឲ្យ​មានសំណើម ។ កូន​មាន់​ចាប់ផ្តើម​ញាស់​ក្នុងអំឡុងពេល​២១​ថ្ងៃ ហើយ​វា​តែង​មាន​កំលាំង​ខ្លាំង​មាំមួន ទោះបីជា​យើង​មិន​ជួយ​ក៏ដោយ ។ ទោះបីជា​យ៉ាងណា​ក៏មាន់​មួយចំនួន​តូច​ញាស់​ក្រោយ​គេ អាច​រស់​បាន​ដែរ បើសិនជា​គេ​មានការ​ថែ​ទាំ​ឲ្យបាន​ដិត​ដល់​ល្អ ប៉ុន្តែ​កូន​មាន់​ទាំង​នោះ មាន​សភាព​ខ្សោយ​ពិបាកក្នុង​ការរស់នៅ ។ ប្រដាប់​ភ្ញាស់​តូច​ដែល​ប្រើ​ដោយ​អគ្គិសនី អាច​ភ្ញាស់​ពង​មាន់បាន​៥០​គ្រាប់ ត្រូវបាន​គេ​សាងសង់​ឡើង​ដោយ​ប្រើ​កំដៅ ( ចង្កៀង ) ឬ​អំពូល​ដែល​មាន​សីតុណ្ហភាព​សំរួល​តំរូវ ដោយទែរ​មូស្តាត​បញ្ចេញ​ដោយឧ​ស្ម័ន ។ ពងមាន់​ដែល​ភ្ញាស់​គប្បី​ប្រែ​ត្រឡប់​វា​ទៅមក ឲ្យបាន​៤​ដង​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ក្នុងអំឡុងពេល​មួយអាទិត្យ​ដំបូង ។ ចូល​គូសសញ្ញា​ចំណាំ​ពង​នី​មួយៗ ដោយ​អក្ស ” x ” ដើម្បី​ងាយស្រួល​ក្នុងការ​ត្រឡប់​វា ៤៥​អង្សា​ក្នុង​ម្តងៗ ។​
ប្រដាប់​ភ្ញាស់​ដោយ​ប្រើ​ ចរន្តអគ្គិសនី​ធុន​តូច, ប្រដាប់​ភ្ញាស់​ប្រហែល​គ្នា​នេះ​ដែរ​អាច​ត្រូវបានកំដៅ​ដោយ​ឧស្ម័ន ឬ​ប្រេងកាត ។ កសិករ​ភាគច្រើន​ទិញ​កូន​មាន់​អាយុ​១​ថ្ងៃ ពី​កន្លែង​ភ្ញាស់រ​បើ​ប​ជំនួញ ។​
​ឧបករណ៍​មួយ​ចំនួន​ត្រូវបាន​ប្រើប្រាស់ សម្រាប់​ការ​ភ្ញាស់​ស៊ុត ​និង​ការឆ្លុះ​ស៊ុត
​ដោយ​ សារបរាជ័យ​ផ្នែក​បច្ចេកទេស ក្នុង​ការអនុវត្តន៍​ការប្រើប្រាស់​ឧបករណ៍​ក្នុងស្រុក ហេតុដូច្នេះ​ហើយ​បានជា​អ្នក​ចិញ្ចឹមសត្វ​ភាគច្រើន មាន​ការទុកចិត្ត​ទៅ​លើ​កន្លែង​ភ្ញាស់ ដែល​គេ​អនុវត្តន៍​ទៅ​តាម​របៀប​ជំនួញ ដោយ​ប្រើ​កំលាំង​អគ្គិសនី ដើម្បី​ភ្ញាស់​ស៊ុត​ទាំងនោះ ។ គេ​បាន​ធ្វើ​ឧបករណ៍​ភ្ញាស់​នេះ​ទៅតាម​លក្ខណៈ​បច្ចេកទេស សម្រាប់​ប្រែប្រួល​ពង​ជាច្រើន​ដង​ក្នុង​មួយថ្ងៃៗ ។ គេ​គប្បី​រក្សា​សី​តុណ្ហ​ភាព​ចន្លោះ​ពី ៣៧​ទៅ ៣៧,៦​អង្សា​សេ ដោយ​មាន​ទំនាក់ទំនង​សំណើម​ពី ៥០ ​ទៅ​៦០​ភាគរយ ។ ចំពោះ​រយៈពេល​ថ្ងៃទី​១៩ ​និង​ទី​២០ សីតុណ្ហភាព​ត្រូវ​បន្ថយ​ចុះ​នៅ ៣៦,១ ទៅ ៣៧,២​អង្សា​សេ ដោយ​បង្កើន​ទំនាក់ទំនង​សំណើម​រហូតដល់ ៧៥​ភាគរយ ជា​អត្រា​ខ្ពស់​បំផុត​ក្នុង​ពេល​ញាស់​ដំបូង​មកដល់ ។ ការផ្តល់​មតិ​ទាំង​នេះ​អាស្រ័យ​ទៅតាម​ប្រភេទ នៃ​ទូ​ភ្ញាស់ និង​ទំហំ​នៃ​ស៊ុត​ដែល​គេ​យក​មក​ភ្ញាស់ ដូច្នេះ​ចូរ​យកចិត្តទុកដាក់ ដោយ​ប្រុងប្រយ័ត្ន ចំពោះ​ការផ្តល់​មតិ​របស់​អ្នក​ភ្ញាស់​ស៊ុត ។ ប្រព័ន្ធ​ឲ្យ​សញ្ញា​អាច​ដំណើរការ​ម៉ាស៊ីនភ្លើង ដោយ​ស្វ័យប្រវត្តិ ក្នុង​ក​រណី​ដែល​ចរន្តអគ្គិសនី​ធ្លាក់ចុះ ។ ទូ​ភ្ញាស់​នី​មួយៗត្រូវ​គេ​ដាក់ឲ្យ​មានតម្រង់​ខ្យល់ ដើម្បី​ការពារ​ការ​លាយឡំ​របស់​មេរោគ​បាក់តេរី ដែល​អាច​ឆ្លង​ពី​ទូ​ភ្ញាស់​ផ្សេងៗ​ទៀតនៅក្នុង​កន្លែង​ភ្ញាស់​នោះ ។ គេ​ត្រូវផ្ទេ​រពង​ពី​ប្រដាប់ភ្ញា​ស់​ទៅ​កន្លែង​ភ្ញាស់នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ។​
​​កន្លែង​ ភ្ញាស់​របៀប​ជំនួញ គេ​ត្រូវ​ពិនិត្យ​ពូជ​មាន់​នៅលើ​កសិដ្ឋាន​បង្កាត់​ជូ​ព ដើម្បី​ការពារ​ជំ​ងឺ​ជាមុន មិន​ឲ្យ​ឆ្លង​ចូល​ទៅ​កន្លែង​ភ្ញាស់​បានឡើយ ។ កាលណា​មាន​ជំងឺឆ្លង​នៅ​កន្លែង​ភ្ញាស់​ស៊ុត​នោះ គេ​ត្រូវ​មាន​ការខាតបង់​យ៉ាងច្រើន ។ ហេតុដូច្នេះ​ហើយ បានជា​រៀប​ភ្ញាស់​ពង តាម​ទម្លាប់​ចាស់​ដែល​អនុវត្តន៍​ដោយ​អ្នក​បង្កាត់​មួយចំនួននោះ ​ត្រូវបាន​គេ​បំបាត់លែង​ប្រើប្រាស់​ត​ទៅ​ទៀត ។ ក្រោយ​ពី​កូន​មាន់​ញាស់ ចាំបាច់​ត្រូវ​លាង​ប្រដាប់ប្រដា​ឲ្យបាន​ម៉ត់ច​ត់​ល្អ ដើម្បី​ការពារ​ជំងឺឆ្លង​ផ្សេងៗ ។ គេ​ត្រូវ​ចាក់​ថ្នាំ​ការពារ កាត់​ជំ​ពុះ ​និង​ការមើល​ភេទ​ឲ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ មុន​ពេល​យក​ទៅ​ចិញ្ចឹម​ក្នុង​កសិដ្ឋាន ដើម្បី​ការពារ​ជំងឺឆ្លង​ផ្សេងៗ​តាមរយៈ​ស៊ុត ដូចជា ជំងឺ​រោគ​សរ ( Pullorum ) និង​រោក​មីកូ​ប្លា​ស្មា (Mycoplasma) ។ កូន​មាន់​ទើបតែ​ញាស់​ថ្មីៗ​ភាគ​ច្រើន ត្រូវ​គេ​លក់ ​និង​ផ្តល់​ដោយផ្ទាល់ដល់​អ្នកទិញ​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ។ កន្លែងភ្ញាស់​កូនមាន់​ខ្លះ​គេ​ក្រុងកូន​មាន់ទុក ដើម្បី​ចិញ្ចឹម ហើយ​ចាប់ផ្តើម​លក់​នៅ​ពេល​មាន់​មាន​អាយុ​ច្រើន​សប្តាហ៍ ឬ​មាន់​ជំទង់ ។​
​​ការឆ្លុះ​ពង (Candling egg)
​​ ក្នុងកំឡុងពេល​ភ្ញា​ស់ពង សរសៃវា​លូតលាស់​យ៉ាង​ឆាប់រហ័ស ដែល​គេ​ពិនិត្យ​មើល​ឃើញ​ដោយ​បង្វិល​ពងក្រោម​ប្រភព​ពន្លឺ​ភ្លើង ។ ប្រដាប់​ឆ្លុះ​សាមញ្ញ​ត្រូវបាន​គេ​ធ្វើឡើង ដោយ​ចោះ​ប្រហោង​កំប៉ុង ឬ​ប្រអប់​ទំហំ ៣​ស​.​ម ប្រដាប់​ដោយ​អំពូល​ភ្លើង ដែល​មាន​កំលាំង​១៥ ទៅ ៥០​វ៉ាត់។ គេ​អាច​ប្រើប្រាស់​ភ្លើង​ពិល ឬ​ពន្លឺ​ថ្ងៃ​ដើម្បី​ឆ្លុះ​ស៊ុត​បានតាម​រន្ធ​តូច​ក្នុង​បន្ទប់​ងងឹត ។ កា​រក​កើត​កោសិកា​នៅក្នុង​ឃ្លុប​ខ្យល់ ក្នុងពេល​ភ្ញាស់ មាន​បង្ហាញ​នូវ​រូបភាព។ បើសិនជា​ឃ្លុប​ខ្យល់​ថយ​ចុះ​ជ្រៅ​ច្រើនជាង ១,២៥​ស​.​ម​នោះ ស៊ុត​ប្រហែលជា​ខូច ។ ពង​ដែល​មិន​មាន​ដោយ​ឈ្មោល ( សំបក​មាន​ពណ៌​ស ) អាច​ពិនិត្យ​ដឹង​ក្រោយពី​ដាក់​ភ្ញាស់​បាន​ពី​៤ ទៅ ៥​ថ្ងៃ ។ ២ ឬ ៣ ថ្ងៃ​ក្រោយមក​ពង​នោះ​មាន​ស្នាម​ពណ៌​ព្រឿងៗ ឬ​ពណ៌​ត្នោត ។ បើសិន​សរសៃឈាម​ត្រូវ​បាន​គេ​មើលឃើញ​ថា ផុសចេញ​ពី​ចំណុច​ក្រហម​ក្រ​ម៉ៅ នោះ​ពង​នឹង​ចាប់ផ្តើម​មាន​ខ្សែ​ជីវិត ហើយ​វា​នឹង​អាច​ញាស់​ជា​កូន​មាន់បាន ។ បើសិនជា​ជាតិ​លឿង​និង​ជាតិ​សរសៃ​នៃ​ពង មើលឃើញ​ច្បាស់​ហើយ​ថ្លា នោះ​គេ​អាច​ទុក​បរិភោគបាន ទោះបី​នៅក្នុង​ប្រទេស​ខ្លះ​មាន​ច្បាប់​ហាមឃាត់ មិន​ឲ្យ​លក់ក៏​ដោយ ។ ការឆ្លុះ​ពង​នៅ​ពេល​ចុង​ក្រោយ ត្រូវបាន​គេ​ឆ្លុះ​មើល​នៅ​រយៈពេល ១៨​ថ្ងៃ ដោយ​ឆ្លុះ​មើល​ម្តងទៀត​នៅ​ខណៈ​ដែលគេ​ប្តូ​រទូ​ភ្ញា​ស់​ទៅ​កន្លែ​ងញាស់ ។ ពេល​នោះ​កាលណា​គេ​ឃើញ​មាន​ពណ៌​លឿង​ខ្មៅនៅ​ខាងក្នុង ហើយ​មិន​មាន​បន្ទប់​ខ្យល់​ទេ នោះ​បញ្ជាក់ថា ​ស៊ុត​ប្រាកដជា​ស្អុយ និង​ត្រូវ​យក​ចេញ​ជា​ប្រញាប់ ។​
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)
ប្រភព៖itcambo.com

ការចិញ្ចឹមសត្វ-មាន់​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​តាម​​ធម្មជាតិ​​



(​សិក្សា​ករណី​របស់​កសិក​រ ចាន់ សុធា​)
ប្អូនប្រុស ចាន់ សុធា ជា​កសិករ​រស់នៅ​ភូមិ​ទី​ប៉ាត់ ឃុំ​ជាងទង ស្រុក​ត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ ។​ប្អូនប្រុស​មាន​មុខរប​រ​ធ្វើ​​ស្រែចំការ និង​ចិញ្ចឹមសត្វ​បន្តិចបន្តួច​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ ។ ចំពោះ​ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់ ប្អូនប្រុស​ធ្លាប់​ចិញ្ចឹម​តាំងពី​ឆ្នាំ ១៩៩០ មកម្ល៉េះ ​ប៉ុន្តែ​ការចិញ្ចឹម​នោះ​មិនសូវ​ទទួលបាន​លទ្ធផល​ល្អ​ទេ ដោយសារ​មាន់​ចេះ​តែ​ងាប់ ។​ ​ក្រោយពី​បាន​អាន​ព្រឹត្តិបត្រ​កសិករ​គាត់​មាន​ការចាប់អារម្មណ៍​យ៉ាងខ្លាំង​ ទៅលើ​បទពិសោធន៍​ចិញ្ចឹម​មាន់​របស់​កសិករ​​ម៉ែន ង៉ែត ដែល​បាន​ចុះផ្សាយ​នៅក្នុង​ព្រឹត្តិបត្រ​កសិករ​លេខ ១២ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ ២០០១ ។ ប្អូនប្រុស​បាន​ជ្រើសរើស បទពិសោធន៍​នេះ ​មក​ធ្វើ​ការសាកល្បង​តាម ដែល​មាន​បង្ហាញជូន​ដូចខាងក្រោម :
១. ការជ្រើសរើស​ពូជ​ចិញ្ចឹម​
​ ក្នុង​ការចិញ្ចឹមប្អូនប្រុស​យកចិត្តទុកដាក់​ទៅលើ​ ការជ្រើសរើស​ពូជ គឺ​គាត់​ជ្រើសរើស​ពូជ​ដែល​មាន​មាឌធំជើង​ល្មៀត​​ព្រោះ​វា​ចេះ​ការពារ​កូននិង​ សាយ​កូន ។​
២. ការធ្វើ​ទ្រុង និង​រៀបចំ​សំបុក​
ក្នុង ​ការចិញ្ចឹម​ប្អូនប្រុស​បាន​ធ្វើ​ទ្រុង​ឲ្យ​ មាន់ជ្រក និង​ទីធ្លា​សំរាប់​ឲ្យ​មាន់​ដើរលេង​រក​ចំណី ។ តែ​ចំពោះ​សំបុក​ដាក់ឲ្យ​​មាន់​ពង គាត់​ធ្វើ​សំបុក​ក្រាស់​សំរាប់​រដូវវស្សា និង​សំបុក​ស្តើង​សំរាប់​រដូវក្តៅ ។​
៣. ការថែរក្សា​
កូន ​មាន់​ដែល​ទើប​ញាស់​ពី​សំបុក គាត់​ក្រុង​វា​ទុក​រយៈពេល ៧ ទៅ ១០ ថ្ងៃ ឲ្យ​កូនមាន់​រឹងដៃ រឹង​ជើង ទើប​ព្រលែង​​ឲ្យ​ដើរ​រកស៊ី​ជាមួយ​មេ ។​
៤. ការផ្តល់​ចំណី​
ចំពោះ​ចំណី​មាន់ គាត់​លាយ​ច្រើន​មុខ​បញ្ចូល​គ្នា សំរាប់​មាន់ ២៥ ក្បាល គាត់​លាយ :
  • កន្ទក់ ១ គីឡូក្រាម​
  • ស្លឹក​ស្តៅពី ១ ទៅ ១ ខាំ​កន្លះ បុក​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ​
  • អង្ករ ឬ​ចុងអង្ករ ១ ទៅ ២ កំប៉ុង​
  • បាយ និង​កាក​សំណល់​ផ្ទះបាយ​
  • ទឹក​អង្ករ​
​លាយ​បញ្ចូល​គ្នា​ឲ្យ​សព្វ រួច​យក​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ស្នូក​ចំណី​ឲ្យ​មាន់​ស៊ី ១ ថ្ងៃ ២ ទៅ ៣ ដង ។​
៥. ការ​ដាក់​ទឹក​
​ ចំពោះ​ទឹក​ដែល​ដាក់​ឲ្យ​មាន់ផឹក​គាត់​បាន ស្ទោះ​សំបក​គរ​ប៉ុន​ធ្នាប់​ដៃ​ប្រវែង ២ ទៅ ៣ តឹក ដំ​ឲ្យ​ទ​ក់ រួច​ដាក់​ត្រាំ​ទឹក ៦ ​លីត្រ ឲ្យ​មាន់ផឹក​ជាប្រចាំ​ក្នុងរយៈពេល ២ ទៅ ៣ ថ្ងៃ ទើប​ប្តូរ​ម្តង ។
​ ប្អូនប្រុស​បាន​បញ្ជាក់ថា មុន​ពេល​សាកល្បង​អនុវត្ត​បទពិសោធន៍រ​បស់​កសិករ ម៉ែន ង៉ែត មាន់​របស់​គាត់​ចិញ្ចឹម ក្នុង​​រយៈពេល ២ ខែ មាន​ទំងន់​តែ ៣ ទៅ ៤ ខាំ​ប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែ​បន្ទាប់ពី​បាន​អនុវត្ត​តាម​មក​ឃើញ​ថា មាន់​គាត់​ចិញ្ចឹម​តែ​រយៈពេល ១ ខែ​កន្លះ មាន​ទំងន់​រហូត​ដល់ ១ ទៅ ១,៣ គីឡូក្រាម ។​
ចំពោះ​មាន់ ២៥ ក្បាល គាត់​បាន​បែងចែក​ដូចតទៅ :
  • លក់​ចំនួន ១០ ក្បាល បាន​ប្រាក់ ៦៧៥០០៛
  • ធ្វើ​ម្ហូប​អស់ ៦ ក្បាល​
  • ទុក​ធ្វើ​ពូជ ៩ ក្បាល​
​ ក្រោយពី​បាន​ឃើញ​លទ្ធផល​ជាក់ស្តែង​មក ប្អូនប្រុស​មាន​ចំណាប់អារម្មណ៍​ថា ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់​តាម​បែប​ប្រពល​វ​ប្ប​​កម្ម​តាម​គោលការណ៍​ធម្មជាតិ ធ្វើឲ្យ​មាន់ឆាប់​ធំធាត់​លឿន ឈ្នះ​ជំងឺ ហើយ​ចិញ្ចឹម​តែ​រយៈពេល​ខ្លី អាច​ឲ្យ​យើង​ឆាប់​ទទួលផល ​និង​លក់បាន​ទៀតផង ។ ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ប្អូនប្រុស​នឹង​ចិញ្ចឹម​បន្ត​របៀប​នេះ​ទៀត ហើយ​នឹង​ពង្រីក​ការចិញ្ចឹម​ឲ្យបាន​ច្រើន៕
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)
ប្រភព៖itcambo.com

ការចិញ្ចឹមសត្វ-មាន់


គេ ​ត្រូវ​បញ្ឈប់​ការ​ឲ្យ​កំដៅ ក្រោយ​ពី​មាន់​មាន​អាយុ​៣​សប្តាហ៍ ឬ​ដើមរដូវ​ដែល​មាន​អាកាសធាតុ​ក្តៅ។ អ្នក​ចិញ្ចឹម​មាន់​ធ្វើ​ការជ្រើសរើសប្រព័ន្ធ​គ្រប់គ្រង​ផ្សេងៗ​គ្នា ។ ហ្វូង​មាន់​អាច​ត្រូវបាន​គេ​ចិញ្ចឹម ដោយ​ឲ្យ​ដើរ​រកស៊ី​ដោយ​ខ្លួនឯង នៅ​ខាងក នៅ​កន្លែង​ដែល​គេ​កំណត់ព្រំដែនដាក់​ក្នុង​ទ្រុង​ធំ ក្នុង​ទ្រុង​តូច រី​ឃាំង​នៅ​ក្នុង​ទ្រុង​ច​ញ្ចឹម​ទាំងមូល ។​
​​គុណសម្បត្តិ​នៃ​ការចិញ្ចឹម​លែង ​រួមមាន :
  • ​​បន្ថយ​ ការចំណាយ​លើ​ចំណីអាហារ ដោយ​ឲ្យ​បក្សី​ទាំងនោះ​អាច​ដើរ​រកស៊ី​បាន​ដោយ​ខ្លួនឯង ដូចជា​រុក្ខជាតិ​បៃតង​ស្រស់​, សត្វល្អិត និង​កកាយ​ស៊ីក្នុង​លាមក​សត្វពាហនៈ​ធំៗ ។​
  • ​​បន្ថយ​នូវ​ចំណាយ​ការសាងសង់​ទ្រុង ។​
​​គុណវិបត្តិ​រួមមាន :
  • ​​បាត់បង់​ដោយ​សត្វ​ចង្រៃ​ស៊ី
  • ​​ជំងឺឆ្លង​ បាន​ដោយ​ងាយ​ពី​តំបន់​ គង្វាល​សត្វ​ដ​ទៃៗ​ទៀត ។ ការចិញ្ចឹម​លែង​ដោយ​មាន​កំណត់​ព្រំដែន ត្រូវការការគ្រប់គ្រង​ហ្វូង​សត្វ​តិចតួច ។​
​ ​គុណសម្បត្តិ​នៃ​ការចិញ្ចឹម​ដាក់​ទ្រុង​ធំ ​គឺអាច​ការពារ​បាន​ច្រើន​ពី​ធាតុអាកាស និង​សត្វ​ចង្រៃ​ផ្សេងៗ ។ គុណវិប​ត្តិ​រួម​មាន ​ការចំណាយ និង​ការធានា​ប្រដាប់​ប្រើប្រាស់​ទាំងអស់ ចំណី​មាន​ជីវជាតិ​គ្រប់គ្រាន់ និង​ចំណាយ​លើ​ការឲ្យ​ចំណី ការធ្វើ​របង​ការពារ និង​បញ្ហា​ដែល​កើតមានឡើង ដូចជា​ទ្រុង​សើ​មនៅ​រដូវភ្លៀង ដែលជា​មូលហេតុ​បណ្តាលឲ្យ​កើត​មាន​ជំងឺ និង​បញ្ហា​ព្រូ​ន ។​
​​ការចិញ្ចឹម​ដោយ​ដាក់​ទ្រុង​តូចៗ (cages):
​​ទ្រុង​តូចៗ​អាច​សន្សំសំចៃ​ផ្ទៃ​កំរាល​បាន​ច្រើន​, និង​បើសិនជា​ព្យួរ​ខ្ពស់​ពី​ដី​អាច​ជៀសវាង​ការប៉ះពាល់​នឹង​លាមក​, បក្សី​ត្រូវការការពារ​ប្រឆាំងនឹង​ជំ​ងឺ​ផ្សេងៗ​, ចៃ​, និង​ប៉ារ៉ាស៊ីត ។ គេ​ត្រូវ​ចំណាយ​លើ​ទ្រុង​នេះ​យ៉ាង​ច្រើន​ពីដំបូង និង​ដែល​ចាំបាច់​តំរូវ​ឲ្យមាន​ប្រព័ន្ធប្រមូល​លាមក​ចោល​ផង ។​
​​ការចិញ្ចឹម​ដោយ​បង្ខាំង (confinement rearing):
​ ​ការចិញ្ចឹម​បែបនេះ​អាច​មាន​ការការពា​របា​ន​ច្រើនពី​សត្វ​ចង្រៃ និង​ជំងឺ​ផ្សេងៗ បើសិនជា​មាន​វិធានការ​អានាម័យត្រឹម​ត្រូវ ដោយ​ហាម​មនុស្ស​ចូល​មើល មិន​ឲ្យ​មាន់​ចាស់ៗ ឬ​សត្វ​ចិញ្ចឹម​លែង ឬ​កន្លាត​ចូល​ក្នុង​ទ្រុង​ឡើយ ។ សារធាតុចិញ្ចឹម​សំខាន់ៗ​ទាំងអស់​ត្រូវបាន​គេ​ផ្តល់ឲ្យសត្វ​ដោយ​លាយ​ក្នុង​ ចំណី ។ ចន្លោះ​លំហរ​ដែល​ទុក​សំរាប់​សត្វ​នី​មួយៗ គប្បី​ទុក ​៦៥០​ស​.​ម​ការ៉េ ចំពោះ​សត្វ​ដែល​មាន​អាយុ​៥​សប្តាហ៍​ដំបូង និង​សំរាប់​មាន់​ធំ​ត្រូវ​បង្កើន​រហូតដល់​ ២.៧៥០​ស​.​ម​ការ៉េ ។ កំរាល​ខាង​ក្រោម​ តាម​ធម្មតាគេ​ក្រាលកំរាល​កំរាស់​ពី ៥ ទៅ​១០​ស​.​ម ។ ប្រភេទ​នៃ​កំរាល​សម្រាប់​ឲ្យ​សត្វ​ដេក ត្រូវបាន​គេ​ជ្រើស​រើស​អាស្រ័យ​ទៅ​តាម​តំលៃ និង​លទ្ធភាព​ដែល​អាច​រកបាន​នៅក្នុង​ស្រុក ។ សំភារៈ​ដែល​គេ​ចូលចិត្ត​ដាក់​សំរាប់​ជា​កំរាល​រួមមាន រុក្ខជាតិ​ពុកផុយ​តូចៗ ចំបើង​ស្រូវ​ចិ​ញ្ច្រាំ ចំបើង ចំណាំងឈើ​តូចៗ ឬ​អាចម៍​ដែកឈូស អាច​ម៍រណា ( ប្រើ​បាន​តែ​៤​អាទិត្យ​តែប៉ុណ្ណោះ ) ចំរៀក​សំបក​ត្នោត កំទេច​ស្នូលពោត ជួនកាល​មាន​គ្រោះថ្នាក់ ដោយ​ស្រមើល ) កំទេច​សំបក​សណ្តែកដី សំបក​អំពៅ ក្រដាសកាសែត និង​ដីខ្សាច់ ( នេះ​ជា​ការជ្រើសរើស​ចុងក្រោយ ) ។ ចំពោះ​កំរាល​ដែល​មាន​គុណភាព​មិន​ល្អ គេ​គួរ​ធ្វើ​ទ្រុងឲ្យបាន​ធំ​បន្តិច ដើម្បី​ឲ្យ​កំរាល​នោះ​ស្ថិតនៅ​ជា​ភាព​ស្ងួត​ជានិច្ច ។ ស្មៅ​ចិញ្ចៀន ឬ​ចំបើង ឬ​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិ​រឹង អាច​បណ្តាលឲ្យស​ត្វ​កើត​ជំងឺ ” ប៉ោង​គែរ “ម្យ៉ាងវិញទៀត​បើ​មាន់់​មាន​លក្ខណៈ​បែបនេះ គេ​គួរ​សំលាប់​វាយ​កសាច់ ពីព្រោះ​មិន​មាន​ឱសថ​ណា​ព្យាបាល​បានឡើយ ។​
ប្រដាប់​ដាក់​ចាប់​សត្វ គឺជា​ឧបករណ៍​ដ៏​មាន​ប្រយោជន៍
layerការ​ថ្លឹង​មាន់
layerlayerការ​ចឹក​គ្នា (cannibalism)
​​ការ​កាត់​ចំ ​ពុះ ​គឺជា​វិធីសាស្ត្រនៃ​ការ​កាត់​ ឬ​ដុត​ចំ​ពុះ​ទាំង​លើ ទាំង​ក្រោម ។ បើសិនជា​ការធ្វើ​ដូច្នេះ បាន​ត្រឹមត្រូវ​ល្អ គឺ​ដើម្បី​ការពារ​កុំឲ្យ​សត្វ​ចឹក​ស៊ីសាច់គ្នា ដែល​ជា​ទំលាប់​អាក្រក់​នៃ​ការ​ចឹក​រោម ឬ​ចឹក​ដំបៅ​សត្វ​ផ្សេងទៀត ។ អ្នក​ចិញ្ចឹម​មាន់​សាច់ ​និង​មាន់​ពង​ទាំងឡាយត្រូវ​អនុវត្តន៍​នូវ​ការ​កាត់​ចំ​ពុះ​មាន់​ទាំងអស់នៅ​ កន្លែង​ភ្ញាស់ ។ ចំពោះ​មាន់​សាច់ ​គេ​ត្រូវ​កាត់​ប្រហែល ​១/៣ នៃចំ​ពុះ​នោះ ។ សំរាប់​មាន់​យក​ពង​ដែល​រស់​នៅ​រយៈពេល​យូរ គេ​ត្រូវ​កាត់​ខាងលើ ១/៣ ទៅ ២/៣ និង​កាត់​ចំ​ពុះ​ខាងក្រោម ១/៤ ទៅ ១/៣ ។ បើ​សិន​ជា​គេ​មិន​អាច​រក​ម៉ាស៊ីន​កាត់ចំពុះ​បាន គេ​អាច​ប្រើ​កន្ត្រៃ ឬ​កាំបិត​មុត​ក៏បាន ។ បើសិនជា​មាន​ចេញ​ឈាម​តិចៗ ត្រូវ​ជ្រលក់​ចំ​ពុះ​ដែល​កាត់​នៅ​ស្រស់ៗ​នោះទៅក្នុង​ចំណី ។ មាន់​ដែល​ចិញ្ចឹម​លែង​ គួរតែ​កាត់ចំ​ពុះ នៅពេល​មាន​ការ​ចឹក​គ្នា​កើតឡើង ។ គួរ​ជៀសវាង​ការ​កាត់​ចំ​ពុះ​ជ្រៅ​ពេក ។​
​​វិធីសាស្ត្រ ​មួយទៀត​គឺ​ការការពារ​កុំឲ្យ​ចឹកគ្នា ជួនកាល​គេ​ត្រូវការ​ផង​ដែរ ។ សញ្ញា​ដំបូង​ វា​ចឹក​ទាញ​រោម​គ្នា ឬ​មាន​រហូត​ដល់​ហូរ​ចេញឈាម សត្វ​រងគ្រោះ​គួរ​ដកចេញ​ពី​ទ្រុង ។ ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់​ដោយ​ប្រើ​ពន្លឺ​ព្រិលៗ ឬ​ស្រអាប់ៗ ( ការចិញ្ចឹម​ក្នុង​ទ្រុង​ងងឹត ) គឺជា​មធ្យោបាយ​មួយ​ដ៏​មាន​ប្រសិទ្ធភាព គឺ​មានន័យថា គេ​អាច​ការពារ​បាន​ពី​ការ​ចឹក​គ្នា ។ ទ្រុង​ចិញ្ចឹម​នេះ​ត្រូវការ​បង្អួច​បន្តិចបន្តួច ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​មាន​កង្ហា​របក់​ចេញចូល និង​ផ្តល់​ពន្លឺ​ស្រអាប់​ដោយ​ដាក់ អំពូល​ភ្លើង​តូចៗ​មួយចំនួន ។ បើ​គ្មាន​អំពូល​ភ្លើង​ទេ គេ​អាច​ប្រើ​ទៀន​ក៏បាន ។ ចូរ​ដាក់​ស្នូក​ទឹក​ ស្នូក​ចំណី​ឲ្យបាន​ច្រើន ដើម្បី​ការពារ​ពី​ការបាត់បង់​ជាតិ​ទឹក និង​បាត់បង់​ទំងន់​ក្នុងពេល​ងងឹត ។​
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)

ប្រភព៖itcambo.com

​ការចិញ្ចឹមសត្វ-ការជ្រើសរើស​មាន់

1
មាន់ ​គឺជា​សត្វ​ងាយស្រួល​ក្នុង​ការរក​ទិញ និង​ងាយស្រួល​ផ្លាស់ប្តូរ​ទីកន្លែង ហើយ​មាន​លក្ខណៈ​ជ្រើសរើស​៤​ផ្សេងៗ​គ្នា ក្នុង​ការចាប់ផ្តើម​ចិញ្ចឹម ។​
​​១- កូន​មាន់​អាយុ ​១​ ថ្ងៃ (day – old baby chicks)
​ ​នេះ​គឺជា​វិធីសាស្ត្រ​មួយ​យ៉ាង​សមញ្ញ​បំផុត នៃ​ការចាប់ផ្តើម​ចិញ្ចឹម ​ឬ​ជ្រើស​រើស​ពូជ​បក្សី ។ គុណសម្បត្តិ​ : កូន​មាន់​អាយុ​១​ថ្ងៃ ត្រូវ​បាន​ចិញ្ចឹម​ដោយ​ខ្លួនឯង​នូវ​សារធាតុ អាហារ​ជាតិ​ក្រហម​របស់​វា ក្នុង​រយៈពេល​២ ​ឬ​៣​ថ្ងៃ ដូច្នេះ​វា​មិន​ត្រូវការ​ចំណី​ ឬ​ទឹក​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដឹក​ជញ្ជូនយក​ទៅ​កន្លែង​ថ្មី​ទេ ។
គុណវិបត្តិ ​ : ក្នុង​រយៈពេល​ដឹកនាំ​កូន​មាន់​យក​ទៅ​កន្លែង​ថ្មី វា​អាច​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ខ្លះ​ដែរ ដូចជា​កា​ថប់​ខ្យល់​ដែល​បណ្តាល​មកពី​អាកាសធាតុ​ក្តៅ​ពេក ឬ​ត្រជាក់​ពេក ។ ថ្វី​ត្បិត​តែ​កូន​មាន់​ត្រូវការ​កំដៅ​ច្រើន​ជាង​មនុស្ស​ក៏ដោយ ក៏​កូន​មាន់​មួយក្រុម​ចំនួន​២៥​ក្បាល បង្កើតបាន​នូវ​កំដៅ​គ្រប់គ្រាន់ និង​មាន​សុ​វត្ថ​ភាព​នៅក្នុង​ប្រអប់​សម្រាប់​ដឹកជញ្ជូន បើសិន​ជា​ប្រអប់​នោះ​ត្រូវបាន​ចោះ​ឲ្យមាន​រន្ធ ដើម្បី​ឲ្យមាន​ខ្យល់​ចេញចូល​បាន​ល្អ ហើយ​សីតុណ្ហភាព​បន្ទប់​ត្រូវបាន​ថែរក្សា​បាន​ជា​មធ្យម ។ ក្នុង​ការផ្តល់​ចំណី​ និង​ទឹក គេ​ចាំបាច់​ត្រូវតែ​ផ្តល់ បើសិនជា​គេ​មាន​ការពន្យាពេល ក្នុងការ​ដឹក​កូន​មាន់​លើសពី ២​ទៅ​ ៣​ថ្ងៃ ។​
​​២- ការទិញ​ស៊ុត​មក​ភ្ញាស់ (purchase of hatching eggs)
​ ​គេ​ត្រូវ​ទិញ​ស៊ុត​ពី​កន្លែង​បង្កាត់​ពូជ​ល្អៗ ហើយ​ត្រូវ​រក​មធ្យោបាយ​ភ្ញាស់​យ៉ាងណា​ឲ្យបាន​ល្អ​ប្រសើរ ម្យ៉ាងវិញទៀត​ពង​ដែល​ទិញ​មក​ត្រូវ​វេច​ខ្ចប់​ឲ្យបាន​ល្អ ពីព្រោះ​ពងមាន់​ងាយ​បែក​ជាទីបំផុត ធាតុអាកាស​ប្រែប្រួល​មិន​ចោទ​ជា​បញ្ហា​ដល់កូន​មាន់​ទេ ។ ពងមាន់​ដែល​ទិញ​បាន​ហើយ​ត្រូវ​យក​មក​ភ្ញាស់​ភ្លាមៗ កុំ​ទុក​រហូត​ដល់​រយៈពេល​១​អាទិត្យ​ឲ្យសោះ ទោះបី​សីតុណ្ហភាព​ត្រូវបាន​ថែរក្សា ១០​អង្សា​សេ​ជា​មធ្យម​ក៏ដោយ ។​
​​- ការ​ភ្ញាស់​តាមរបៀប​ធម្មជាតិ (natural incubation) : គឺជា​ការ​ភ្ញាស់​ដោយ​ការ​ក្រាប​ពង ទាមទា​ឲ្យមាន​មេក្រាប​ដូចជា​មាន់ មាន់​ទោ ទា ​ឬ​បក្សី​ដទៃៗ​ទៀត ។ ថ្វី​ត្បិត​តែ​មេមាន់​មួយ​ក្រាប​ពង បាន​ត្រឹមតែ ១២ ​ទៅ​១៤​ក៏ដោយ ជួនកាល​មាន​បក្សី​មួយចំនួនទៀត អាច​ភ្ញាស់​បាន​ច្រើន​ជាង​នេះ​ដែរ ។​
​​- ការ​ភ្ញាស់​តាម​បែប​សិប្ប​និម្មិត្ត (artificial incubation)
​​ដើម្បី​ ភ្ញាស់​កូន​មាន់​ឲ្យបាន​ច្រើន តម្រូវឲ្យ​ប្រើប្រាស់​ប្រដាប់ភ្ញា​ស់​តាម​របៀប​បច្ចេកទេស ដើម្បី​រៀបចំ​តាម​បែប​សិប្ប​និម្មិត្ត ។ ការទទួល​បាន​ជោគជ័យ​នូវ​វិធី​នេះ អាស្រ័យ​ទាំងស្រុង​ទៅលើ​ភាព​ស្ទាត់​ជំនាញ និង​ការថែរក្សា​របស់​អ្នក​ដំណើរការ​ទូ​ភ្ញាស់ ។ បើសិនជា​ពង​ភ្ញាស់ នាំមក​ពី​កន្លែង​មិនមាន​ជំងឺ គេ​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ដោយ​ការពារ​វា​កុំ​ដាក់​លាយឡំ ជាមួយ​ពង​ដ៏ទៃ​ទៀត​ឲ្យសោះ ។ អត្រា​ភាគរយ​នៃ​ការ​ភ្ញាស់​បានល្អ គឺ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​ភាពដែល​អាច​នឹង​ញាស់រ​បស់ពង ការផ្តល់​ចំណី​ដល់​មេ លក្ខណៈរ​បស់ពង លក្ខណៈ​កកើត​ជីវិត​នៃ​ពង គឺ​កើតឡើត​ដោយ​សមាសភាព​ពូជ មេបា​, រយៈពេល​ទុក​ពង និង​សីតុណ្ហភាព​មុន​ពេល​ភ្ញាស់ ។​
​​៣- ការទិញ​កូន​មាន់ (purchase of started chicks)
​ ​ការទិញ​កូន​មាន់​ដែល​មាន​អាយុ​៣​សប្តាហ៍ ឬ​ច្រើន​ជាង​នេះ គឺ​ជួយ​សម្រួល​ដល់​អ្នក​ចាប់ផ្តើម​ចិញ្ចឹម​មាន់ ដោយ​មិន​ចាំបាច់​ត្រូវការ​ឧបករណ៍ និង​ពេល​វេលា​ដើម្បី​ភ្ញាស់ ​និង​ថែរក្សា​កូន​មាន់​ទេ ។ ការងារ​ទាំងនេះ​រួមមាន : ការផ្តល់​កំដៅ ការផ្តល់​ដំណី​អាហា​រ និង​ទឹក ជួនកាល​គេ​អាច​ចាក់​ថ្នាំ​ការពារ​ពេល​វា​មាន​អាយុ​១​ថ្ងៃ ។​
​​៤- ការទិញ​មាន់​ជំទង់ (purchase of started pullets)
​​ការទិញ​កូន​មាន់​ជំទង់ ដែល​មាន​អា​យុប្រហែល​ ២០​សប្តាហ៍ អាច​បន្ថយ​ការចិញ្ចឹម​ដល់​អតិថិជន​បាន​ច្រើន ។​
​ ​គុណសម្បត្តិ : មាន់​ឈ្មោល និង​មាន់​ញី​ដែល​អន់​ខ្សោយ ត្រូវបាន​ជំ​រុះ​ចោល​មុន​ពេល​ទិញ ។ គេ​អាច​រើសយក​ឈ្មោល​ចេញ តាំង​ពី​កូន​មាន់​មាន​អាយុ​បាន​១​ថ្ងៃ ដោយ​ដាក់​ប្រដាប់​មើល​ភេទ ឬ​គេ​អាច​មើល​តាម​ខ្សែជីវិត​មេបា ដែល​មាន​លក្ខណ:​ផ្សេងៗ​គ្នា ដោយ​ពិនិត្យ​មើល​រោម​របស់​វា ។ ការចាក់​ថ្នាំ​ការពារ និងការ​អ​នុវត្តន៍​ការការពារ​ជំងឺ​ផ្សេងៗ ត្រូវបាន​បំពេញ​សព្វគ្រប់ ។​
​​គុណវិបត្តិ : គេ​ត្រូវ​ចំណាយ​ថវិការ​ច្រើន លើ​ការទិញ​មាន់​ទាំង​នេះ​មក​ចិញ្ចឹម ៕​
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)ITCAMBO

ការចិញ្ចឹមសត្វ-ចិញ្ចឹមទាកសិករ ង៉ែត ផុន

11111111
From: ITCAMBO

ការចិញ្ចឹមសត្វ-បង្កាត់​​ទាកាប៉ា​ជាមួយ​ទាសា​ច់​

បង្កាត់​ពូជ​ទាកាប៉ា​ជាមួយ​ទាសា​ច់​
1
ពូជ ​ទា​បង្កាត់​រវាង​ទាកាប៉ា​ជាមួយ​ទាសា​ច់ មាន​អត្ថប្រយោជន៍​ច្រើន ព្រោះ​វា​បាន​បង្កើត​ពូជ​ទា​មួយ​ថ្មី ដែលមាន​លក្ខណៈពិសេស​ដូចខាងក្រោម​នេះ :
  • ​វា​ធំ​លូតលាស់​លឿន​ជាង​ទាកាប៉ា​ពូជ​សុទ្ធ ឬ​ពូជ​ទា​ធម្មតា ប្រើពេល​ចិញ្ចឹម​ខ្លី ឆាប់​បាន​លក់​
  • ​វា​មាន​សាច់​ឆ្ងាញ់​ជាង​ទាកាប៉ា និង​ទា​សាច់​ធម្មតា មាន​ខ្លាញ់​តិចជាង​
  • ​ទម្ងន់​រវាង​ទា​ឈ្មោល និង​ទា​ញី​ខុសគ្នា​តិចតួច​
  • ​ទាំង​ទា​ឈ្មោល និង​ទា​ញី អាច​យកមក​បំប៉ន​ឲ្យ​ឆាប់​ធាត់ ដើម្បី​បង្កើន​ចំណូល​ឲ្យ​បាន​ច្រើនជាង​ធម្មតា​
១- ការ​បង្កាត់​ពូជ​តាមបែប​ធម្មតា​
​បើ​យើង​ប្រើ​ ពូជ​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​មក​បង្កាត់​ជាមួយ​ទាសា​ច់​ញី យើង​អាច​បង្កាត់​ក្នុង​ម្តង​បានតែ​ចំនួន​បួន​ទៅ​ប្រាំ​ក្បាល​តែប៉ុណ្ណោះ ​នេះបើ​យើង​បង្កាត់​វា​តាមបែប​ធម្មជាតិ ដោយ​ឲ្យ​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​ជាន់​ទាសា​ច់​ញី (​ទាស​)
២- ការ​បង្កាត់​តាមបែប​សិប្ប​និមិត្ត​
​ការប្រើ​ ទឹកកាម​របស់​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​មក​បង្កាត់​ឲ្យ​ទា​ញី (​ទាស​) តាមបែប​សិប្ប​និមិត្ត អាច​ឲ្យ​យើង​បង្កាត់​បាន​រហូតដល់​២០ ទៅ​២៥​មេ ក្នុងករណី​ពិសេស​ខ្លះ អាច​បង្កាត់​បាន​រហូត​៤០ ទៅ​៥០​ក្បាល​ទា​ញី​ក៏បាន​។ ភាគរយ​នៃ​អត្រា​បង្ក​កំណើត​មាន​រហូតដល់​៩៥​ភាគរយ ឯ​អត្រា​ញាស់​វិញ​អាច​ទទួលបាន​រហូតដល់​៨៥​ភាគរយ​។​
៣- របៀប​ទទួលយក​ទឹកកាម​ពី​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល
​ជ្រើស​រើសយក​ ទាកាប៉ា​ឈ្មោល មាន​អាយុ​ពី​២៦ ទៅ​២៨​សប្តាហ៍​មាន​រូបរាង​ល្អ​មិន​ពិការ​ផ្នែក​ណាមួយ មាន​សុខ​ភាពល្អ​ពេញវ័យ​សម្រាប់​បន្ត​ពូជ បន្ទាប់មក​យើង​រៀបចំ​ទ្រុង​មួយ​បួន​ជ្រុង ដើម្បី​បង្ខាំង​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​នោះ អាចធ្វើ​ពី​ឫស្សី ឬ​ធ្វើ​ពី​ដែក​ក៏បាន ទ្រុង​អាចមាន​កំពស់ ៦០​ស​.​ម ទទឹង ៦០​ស​.​ម និង​បណ្តោយ ៦០​ស​.​ម ត្រូវធ្វើ​វា​ឲ្យ​មាន​ទ្វារ​ពី​ខាងលើ​សម្រាប់​ដាក់​ស្នូក​ទឹក ស្នូក​ចំណី ដើម្បី​ឲ្យ​ងាយស្រួល​ដាក់​ទឹក និង​ចំណី និង​ងាយស្រួល​សម្រាប់​ការថែទាំ​វា​ផង​។ ជញ្ជាំង​របស់​ទ្រុង គួរ​ធ្វើ​ពី​សំណាញ់​បន្ទះ​រនាបឫស្សី លៃ​យ៉ាងណា​ឲ្យ​មាន​ប្រហោង​អាច​ឲ្យ​មាន​ខ្យល់​ចេញចូល​បានល្អ និង​ឲ្យ​ទា​អាច​មើល​ចេញមក​ខាងក្រៅ​បាន​។​
1ត្រូវ​រក​ ទាកាប៉ា​ញី​ចំនួន​មួយ ឬ​ពីរ​ក្បាល​ដាក់​ក្នុង​ទ្រុង​មួ​យមក​រៀប​ដាក់​នៅជាប់​គ្នា​ជាមួយ​ទ្រុង​ របស់​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​នោះ​។ ទាកាប៉ា​ញី​ត្រូវ​រើសយក​ទា​ដែល​ពេញវ័យ​បន្ត​ពូជ ធ្វើបែបនេះ ដើម្បី​ជួយ​រំញោច​ឲ្យ​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​មាន​អារម្មណ៍​ចង់​បន្ត​ពូជ​។​
​អ្នកថែរក្សា​ ទា​ឈ្មោល​នេះ ត្រូវធ្វើ​អ្វី​ម្យ៉ាង​ដើម្បី​ជន្ល​វា​ជាមួយ​ទាកាប៉ា​ញី ដើម្បី​ឲ្យ​វា​កញ្ជ្រោល​ចង់​រួមភេទ​ជាមួយ​ទាកាប៉ា​ញី​ដែល​នៅក្បែរនោះ​។ វិធី​ជន្ល​អាចធ្វើ​ដោយ​របៀប​ច្រើនយ៉ាង និង​ត្រូវធ្វើ​ដោយ​សន្សឹមៗ​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ​។ ចំណី​សម្រាប់​បំប៉ន​ទា​ឈ្មោល និង​ការថែទាំង​ត្រូវធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ទៀងទាត់​និង​ត្រឹមត្រូវ មិនត្រូវ​ធ្វេសប្រហែស​ឡើយ​។​
​ការ​រំញោច​ អារម្មណ៍​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​ឲ្យ​ចង់​រួមភេទ​នេះ គឺ​ប្រយោជន៍​ដើម្បី​យក​ទឹកកាម​របស់​វា ដូច្នេះ​ពេលវេលា​សម្រាប់​រំញោច​អារម្មណ៍​របស់​វា អាច​ប្រើពេល​ពីរ​-​បី​សប្តាហ៍​ដល់​បួន​សប្តាហ៍ ទើប​យើង​អាច​យក​ទឹកកាម​ពី​ទា​ឈ្មោល​នោះបាន​។​
​ដើម្បី​យក​ទឹកកាម​ពី​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​នេះ ត្រូវធ្វើ​នៅ​ម៉ោង​៦ ទៅ​ម៉ោង​៩​ព្រឹក មិនត្រូវ​ធ្វើ​នៅពេល​វេលា​ខុសពី​នេះឡើយ​។​
​សម្ភារៈ​ដែល​ត្រូវការ​ចាំបាច់​សម្រាប់​យក​ទឹកកាម​ពី​ទា​ឈ្មោល​នេះ​មាន :
  • ​កែវ​សម្រាប់​ដាក់​ទឹកកាម​ស្អាត អា​ចរក​ទិញ​នៅ​កន្លែង​លក់​សម្ភារៈ​ពេទ្យ​នៅក្បែ​វត្ត​មហាមន្ត្រី (អូឡាំពិក​)
  • ​គ្រឿង​ជាវ​ត្ថុ​រាវ​សម្រាប់​លាយ​ពង្រា​វ​ទឹកកាម​
  • ​បំពង់​បូ​ប និង​បំពង់​លាយ​ទឹកកាម​
  • ​គ្រឿង​សម្រាប់​បាញ់​ទឹកកាម​ទៅតាម​ទ្វារ​របស់​ទា​ញី​
៤- របៀប​យក​ទឹកកាម​ពី​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល
​យក​ទាកាប៉ា​ ញី ដែល​បាន​យកមក​បង្ខាំង​ក្បែរ​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​ដាក់ចូល​ទៅក្នុង​ទ្រុង​របស់​ ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​។ ដាក់​កន្ទុយ​ទាកាប៉ា​ឲ្យ​បែរ​ទៅខាង​អ្នក​ចាំ​យក​ទឹកកាម​។ ពេលនោះ ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​វា​និង​ព្យាយាម​ឡើង​ជាន់​ទាកាប៉ា​ញី អ្នកយក​ទឹកកាម​ត្រូវ​ត្រៀមខ្លួន​ឲ្យ​បានល្អ ព្រមជាមួយ​បំពង់​សម្រាប់​ត្រង​យក​ទឹកកាម​នៅក្នុង​ដៃ​ឲ្យ​ហើយ​ស្រេច នៅពេល​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​ដក​ពន្លៀន​ប្រដាប់បន្តពូជ​របស់​វា​មក​ខាងក្រៅ ដើម្បី​ស៊ក​ចូល​ទ្វារ​របស់​ទាកាប៉ា​ញី ត្រូវ​ប្រញាប់​យក​បំពង់​ដែល​បាន​ត្រៀម​ស៊ក​ប្រដាប់បន្តពូជ​ទៅក្នុង​បំពង់​ នោះ​ភ្លាម ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​ទឹកកាម​នោះ​ត្រូវបាន​បាញ់​បញ្ចូល​ទៅក្នុង​ទ្វារ​របស់​ ទាកាប៉ា​ញី បាន​ទឹកកាម​របស់​ទាកាប៉ា​ឈ្មោល​មាន​ចំណុះ​ត្រឹមតែ​ប្រហែល​ជាមួយ​ទៅ​ពីរ​មី​ ល្លី​ម៉ែត្រ​តែប៉ុណ្ណោះ ភ្លាមៗ​នោះ​ត្រូវ​ចាក់​វត្ថុ​រាវ​សម្រាប់​ពង្រា​វ​ទឹកកាម​ចូលក្នុង​បំពង់​ ត្រងទឹក​កាម​នោះ​ភ្លាមៗ ដោយ​ប្រើ​តាម​អត្រា​ទឹកកាម​បី​លាយ​ជាមួយ​វត្ថុ​រាវ​មួយ​អំពូល​។ បន្ទាប់ពី​បាន​លាយ​ពង្រា​វ​ទឹកកាម​រួចហើយ​ត្រូវ​បូម​វា​បញ្ចូល​ក្នុង​បំពង់​ ផ្ទុក​ទឹកកាម​សម្រាប់​ប្រើការ ក្នុង​បំពង់​ផ្ទុក​ទឹកកាម​មួយៗ អាច​យកទៅ​បង្ក​កំណើត​ឲ្យ​ទា​ញី (​ទាស​) បាន​ចំនួន ២៥​ក្បាល​។​
៥- របៀប​បង្ក​កំណើត​ឲ្យ​ទា​ញី (​ប្រភេទ​ទាស​)
​ត្រូវ​ជ្រើស​ យក​ទា​ញី​ដែលមាន​រូបរាង​ល្អ មាន​សុខ​ភាពល្អ មាន​មាឌធំ​ជាង​ទា​ដទៃ​នៅក្នុង​ហ្វូង និង​ជា​ទា​ញី​មាន​វ័យ​ត្រូវ​បន្ត​ពូជ​បាន​សម្រាប់​យកមក​បង្កា​ត់​។​
​ដាក់​ទា​ញី​ ឲ្យ​ឱនក្បាល​ចុះ ប្រើ​ភ្លៅ និង​ក្បាលជង្គង់​កៀប​ខ្លួន​ទា​ញី​ឲ្យ​ជាប់ បន្ទាប់មក​ប្រើ​ដៃ​ទាំងពីរ ដើម្បី​សង្កត់​រន្ធ​សម្ងាត់​របស់​ទា​ញី​រហូត​អាច​មើលឃើញ​ប្រដាប់បន្តពូជ​ របស់​ទា​ញី​លៀន​ចេញមក ឃើញច្បាស់​ប្រើ​ប្រដាប់​បាញ់​ទឹកកាម​បាញ់​ទឹកកាម​បញ្ចូល​ទៅក្នុង​ ប្រដាប់បន្តពូជ​របស់​ទា​ញី រាល់ពេល​បាន​បាញ់​ទឹកកាម​ឲ្យ​ទា​ញី​រួច ហើយ​ត្រូវ​ពិនិត្យមើល​កម្រិត​ទឹកកាម​ដែលមាន​សល់​នៅក្នុង​បំពង់​ជា​រៀងរាល់​ លើក ដើម្បី​ធានា​ឲ្យ​បាន​ថា ចំនួន​ទឹកកាម​មាន​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ទា​ចំនួន ២៥​ក្បាល​។​
​ត្រូវធ្វើ​បែបនេះ​ជាថ្មី ក្រោយមក​ចំនួន​៤​ថ្ងៃក្រោយ ដើម្បី​ធានា​ពី​ការ​អាច​ឲ្យ​ទឹកកាម​បង្ក​ជា​កំណើត​ឲ្យ​ពង​របស់​ទា​ញី​បាន​។
៦- របៀប​ភ្ញាស់ពងទា​កូនកាត់​
  • ​ការ​ភ្ញាស់ពងទា ពូជ​បង្កាត់​នេះ គឺ​មិនមាន​អ្វី​ខុសគ្នា​ពី​ការ​ភ្ញាស់ពងទា​ធម្មតា​នោះដែរ​។​
  • ​ពេលវេលា​នៃ​ ការ​ញាស់​របស់​ទា​ពូជ​កាត់​នេះ គឺមាន​វេលា ៣២​ថ្ងៃ អាស្រ័យហេតុនេះ បន្ទាប់ពី​យើង​បានដាក់​ភ្ញាស់​ទា​ក្នុង​ទូ​ភ្ញាស់​បាន ២៨​ថ្ងៃ ដល់ ២៩​ថ្ងៃ ហើយ​ពង​ចាំបាច់​ត្រូវបញ្ជូន​ចូល​ម៉ាស៊ីន​ញាស់​មួយ​ផ្សេងទៀត។​
  • ​កូន​ទា​កាត់ ​ពូជ​នេះ ពេល​ញាស់​ចេញមក មាន​សម្បុរ​រោម​បីយ៉ាង : ពណ៌​លឿង​ក្រូចឆ្មា មាន​ស្នាម​អុជៗ​នៅត្រង់​ក្បាល អាចមាន​ចំនួន ២០​ភាគរយ​។ ពណ៌​លឿង​ក្រូចឆ្មា មាន​ស្នាម​អុជៗ​នៅ​ក្បាល និង​នៅ​ខ្នង មាន​ប្រមាណ​ជា​៦០​ភាគរយ​។ ពណ៌​ប្រផេះ​មាន​លាយ​លឿង មាន​ប្រមាណ​ជា ២០​ភាគរយ​។​
1
​កូន​ទា​ បង្កាត់​ពូជ​នេះ ការលូតលាស់​របស់​វា​លឿន តែ​ពូជ​បង្កាត់​នេះ ទោះបី​មាន​ឈ្មោល មាន​ញី ប៉ុន្តែ​ការបន្ត​ពូជ​របស់​ពួកវា មិនអាច​ធ្វើទៅ​បានឡើយ ឯការ​បង្កាត់​នេះ​ទៀតសោត គឺ​ធ្វើ​ដើម្បី​តែ​សម្រាប់​លក់​ជា​សាច់​ប៉ុណ្ណោះ មិនមែន​សម្រាប់​យកមក​បង្កើត​ពូជ​ថ្មី​ឲ្យ​វា​បន្ត​ពូជ​បានឡើយ​។​

​ចំពោះ​ ការចិញ្ចឹម​វារ​ហូត​ធំ​នោះ​វិញ គឺ​ធ្វើ​ដូចគ្នា​ទៅ​និង​ការចិញ្ចឹម​ទា​បែប​ដទៃ​ដែរ តែ​ប្រើពេល​ខ្លី​ជាង និង​ប្រើ​ចំណី​តិចជាង​។ ពូជ​ទា​ថ្មី​នេះ វា​មាន​សក្តានុពល​ផ្នែក​ពាណិជ្ជកម្ម​ច្រើនជាង ព្រោះ​សាច់​វា​ឆ្ងាញ់​ជាង​ទា​ដទៃ​៕
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)ITCambo

ការចិញ្ចឹមសត្វ-ទា​ពីខាង​វៀតណាម​

ចិញ្ចឹម​ទា​តាមរយៈ​បទពិសោធន៍​អ្នកផ្សេង (​កសិករ​វៀតណាម​)
1
+ ជ្រើសរើស​កូន​ទា​សម្រាប់​ចិញ្ចឹម :
  • ​កូន​ទា​ទើប​ ញាស់​ថ្មី មាន​រោម​ស្ងួត​ជើង​រលោង រោម​កន្ទុយ​ត្រង់ ផ្ចិ​តរប​ស់វា​ស្ងួត​ស្រាល បញ្ជាក់ថា កូន​ទា​ញាស់​ត្រូវ​តាម​ថ្ងៃ​កំណត់​។​
  • ​ហាម​យក​កូន​មាន​ជើង​ស្ងួត​ស្រអាប់ ផ្ចិត​សើម វៀច​ចំពុះ លំបាក​ចិញ្ចឹម​បំផុត ការ​ងាប់​អន្តរាយ​ដោយ​រើស​ខុស​នេះ គឺ​ខ្ពស់បំផុត​។​
+ ការមើល​ថែទាំ​កូន​ទា :
  • ​ត្រូវ​ ព្រលែង​កូន​ទា​ភ្លាម​ឲ្យ​ចុះដី​ត្រង់​ទី​រោង ដែល​ត្រូវដាក់​វា មិនត្រូវ​ទុក​នៅក្នុង​កញ្ឆេ​យូរពេក​នោះឡើយ ព្រោះ​វា​នៅ​ផុតពី​កំដៅ​ដី​យូរពេក ធ្វើ​ឲ្យ​ស្បែក​បាត​របស់​ជើង​ទា​ងាយ​ស្ងួត ឈានជើងដើរ​រឹងៗ មិន​សកម្ម នាំ​ឲ្យ​លំបាក​ចិញ្ចឹម​។ បន្ទាប់ពី​បានដាក់​កូន​ទា​ចុះ រួចហើយ​ត្រូវ​រំលែក​វា​ដាក់​តាម​ប្រឡោះ​ដែលមាន​បាំង​របាំង​ក្នុង​មួយ​របាំង​ ដាក់​កូន​ទា​ចំនួន ១០០ ទៅ ១៥០​ក្បាល ត្រូវដាក់​កំដៅ​ឲ្យ​កូន​ទា​ជានិច្ច ទាំង​ពេល​ថ្ងៃ​និង​ពេលយប់ សូមកុំ​ឲ្យ​កូន​ទារ​ការ​ត្រជាក់​ឲ្យ​សោះ បើ​មិន​ដូច​ច្នោះ​ទេ កូន​ទា​អាច​ងាប់​នៅពេល​ក្រោយ​បាន​។​
  • ​កូន​ទា​ដែល​ ញាស់​បាន ១០​ម៉ោង ហើយ​អាច​ឲ្យ​ស៊ី​ចុងអង្ករ​ត្រាំ​ទឹក​ច្របល់​ជាមួយ​មើម​ខ្ទឹមស​បុក​ឲ្យ​ល្អិត ដោយ​លាយ​មើម​ខ្ទឹម​មួយ​ភាគបី​នៃ​ចុងអង្ករ (​ខ្ទឹមស​មួយ​គីឡូ ចុងអង្ករ​បី​គីឡូ​)​។​
  • ​នៅ​ពេលយប់​ ត្រូវដាក់​ភ្លើង​កំដៅ​ឲ្យ​កូន​ទា មិនត្រូវ​ឲ្យ​វា​ដេក​សង្កត់​លើ​គ្នា ព្រោះ​អាចធ្វើ​ឲ្យ​កូន​ទា​ខ្សោយ ងាយ​ងាប់ ឬ​ត្រូវ​ពិការ​ជើង​។ គេ​អាច​ប្រើ​ចង្កៀង​អគ្គិសនី​អំពូល​ក្រហម ឬ​ចង្ក្រាន​ធ្យូង​ក៏បាន មិនត្រូវ​ទ្រាប់​ចំបើង​ច្រើនពេក​ទេ អាច​ទ្រាប់​ត្រឹម​តែមួយ​ស្រទាប់ ឬ​ប្រើកា​រ៉ុង​ចាស់​ទ្រាប់​ពីក្រោម​មួយ​ជាន់​ក៏បាន​។​
  • ​ថ្ងៃទី​ពីរ បន្ត​ឲ្យ​កូន​ទា​ស៊ី​ចំណី​លាយ​ដូច​រូបមន្ត​ខាងលើ​ដដែល តែ​ត្រូវ​ព្រលែង​កូន​ទា​ឲ្យ​ចេញ​ហាល​កម្តៅថ្ងៃ ដើម្បី​ឲ្យ​វា​ប្រើ​កម្លាំង​កំភួនជើង​វា​ដើរ​។ ដាក់​ទឹកស្អាត​នៅលើ​ទីទួល​ជាងគេ​ឲ្យ​វា​ផឹក​។​
  • ​ថ្ងៃទី​បី និង​ទី​បួន អាច​កៀង​កូន​ទា​ឲ្យ​ចុះ​ទឹក​អាង​រាក់ៗ ឬ​ទឹក​ស្រែ​រាក់ៗ​ចំនួន​ប្រហែល​៥​នាទី រួច​កៀង​វា​ឡើងគោក​វិញ ការធ្វើ​បែបនេះ គឺ​យើង​ទម្លាប់​ឲ្យ​វា​ចេះ​ផឹកទឹក​ផង និង​ឲ្យ​វាច​សិត​រោម​ឲ្យ​ស្អាត​ផង​។​
​ត្រូវ​ ព្យាយាម​ធ្វើ​ដូច្នេះ​ឲ្យ​បាន​ច្រើនដង​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ការ​មិនបាន​បង្ហាត់​ឲ្យ​វា​ធ្វើ​ដូច្នេះ អាចធ្វើ​ឲ្យ​រោម​របស់​វា​សើម​ខ្លួន​ទា​ចុះ​កម្តៅ ត្រូវ​ខ្សោយ និង​អាច​ងាប់​នៅពេល​ណាមួយ​បាន ជួនកាល​ទា​ត្រូវ​ងាប់​រហូតដល់​ពីរភាគបី​ផង​ក៏មាន ដោយសារតែ​វា​មិនចេះ​សិត​រោម និង​កំដៅ​ខ្លួន​របស់​វា​ចុះ​ទាប​។​
  • ​ថ្ងៃទី​បី​ ដល់​ថ្ងៃទី​ប្រាំមួយ ត្រូវ​ព្រលែង​ទា​ចេញ​ក្រៅ​នៅពេល​មេឃ​ក្តៅ​ល្មម តែ​ត្រូវ​កៀង​ត្រឡប់មកវិញ​ពេល​មេឃ​ក្តៅ​ខ្លាំង​។ រហូតមកទល់​ពេលនេះ​ចំណី​របស់​វា​នៅតែ​ជា​ចុងអង្ករ​ដដែល តែ​ត្រូវ​លាយ​ជាមួយ​ម្សៅពោត​ច្របល់​ចូល​បន្ថែម ឯ​មើម​ខ្ទឹមស​ត្រូវ​លាយ​មួយ​ភាគបី​នៃ​បរិមាណ​ចំណី​ដូច​មុន ដើម្បី​រក្សា​កំដៅ​ក្នុង​ខ្លួន​ឲ្យ​កូន​ទា និង​ការពារ​វាពី​បាក់តេរី​ផ្សេងៗ​។ បើសិនជា​កូន​ទា​មាន​អត្រា​ងាប់​ខ្ពស់ ត្រូវ​បន្ថែម​មើម​ខ្ទឹមស​ស្មើ​៥០​ភាគរយ​នៃ​ចំណី​។​
  • ​ថ្ងៃទី​ ប្រាំពីរ​ដល់​ថ្ងៃទី​ដប់​ប្រាំ បន្ទាប់ពី​កូន​ទា​មាន​អាយុ​បាន​ប្រាំពីរ​ថ្ងៃ ពេលនេះ​កូន​ទា​មាន​ភាពរហ័សរហួន​ជាង​មុន វា​ចេះ​ដេញចាប់​សត្វល្អិត យើង​អាច​ដេញ​ទា​ឲ្យ​ចូលក្នុង​ស្រែ​ក្បែរៗ​នោះ ឬ​ជា​ស្រះ​ទឹក​នៅ​រៀងរាល់​ពេល​មេឃ​មានកំ​ដៅ​មធ្យម និង​មាន​កន្លែង​សម្រាប់​ឲ្យ​ទា​ជ្រក​ពេល​មេឃ​ក្តៅ​ខ្លាំង ដើម្បី​ឲ្យ​វា​ឡើង​មាន​សិត​រោម​ឲ្យ​ស្ងួត​។ នៅត្រឹម​អាយុ​ប៉ុណ្ណឹង គេ​អាច​លាយ​ចំណី​វា មាន​ចុងអង្ករ ម្សៅពោត (​កិន​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ​) ដោយមាន​លាយ​កន្ទក់​បន្ថែម និង​មាន​លាយ​មើម​ខ្ទឹមស​ជា​បន្ថែម (​បុក​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ​) បើ​មេឃ​ត្រជាក់ ឬ​នៅពេល​ឃើញ​កូន​ទា​ដកដង្ហើម​ដង្ហក់​នៅពេល​យប់​។ (​បរិមាណ​សម្រាប់​លាយ ចុងអង្ករ ៥០ ពោត ២៥ កន្ទក់ ២៥ បន្ថែម​ខ្ទឹមស ៥​ភាគ​ទៀត​) សូម​បង្កើន​បន្ថែម​បរិមាណ​ខ្ទឹមស​ចូលក្នុង​ចំណី​ឲ្យ​ឡើង​រហូតដល់ ១០​ភាគរយ ឬ​លើស​នេះ បើ​ឃើញ​កូន​ទា​មិនសូវ​សកម្ម​។ មិនត្រូវ​ឲ្យ​ទា​ស៊ីក្នុង​ស្នូក​ចង្អៀត​ទេ ត្រូវដាក់​ចំណី​វា​ទៅលើ​កន្ទេល ឬ​កា​រ៉ុង​ក្រាល​នៅលើ​ដី បើ​ជាទី​ក្រាល​ស៊ីម៉ង់ត៍​ត្រូវដាក់​សំពត់​តង់​ក្រាល​ឲ្យ​វា​ស៊ី ឬ​អាច​ប្រើ​អ្វីដែល​ក្រាស​ដូចជា​កន្ទេលកក់​ជាដើម ធ្វើបែបនេះ ដើម្បី​ការពារ​កុំ​ឲ្យ​ទារ​លាត់​ចំពុះ ណាមួយ​ដើម្បី​បញ្ចៀស​ទា​ដែល​ខ្លាំង​ជាង​ដណ្តើម​ស៊ី ជាហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​ទា​ធំ​មិន​ស្មើគ្នា​។ នៅ​ពេលយប់​មិនចាំបាច់​ដាក់​កំដៅ​ឲ្យ​ក៏បាន ដោយ​គ្រាន់តែ​បាំង​ឲ្យ​ង​ងិ​ត បើ​មាន​ផ្ទៃ​ទូលាយ​ពេក​ត្រូវ​បាំង​ឲ្យ​ជិត​កុំ​ឲ្យ​ខ្យល់​ចូល​បាន តែ​ផ្នែក​បាត​ត្រូវ​ទ្រាប់​ចំបើង ឬ​ស្មៅ​ស្ងួត​មួយ​ស្រទាប់​។ បើ​អាចធ្វើ​ទៅបាន​ត្រូវដាក់​ចង្កៀង​បំភ្លឺ ដើម្បី​ឲ្យ​ទា​មើលផ្លូវ​ឃើញច្បាស់ ចៀសវៀង​វា​ដើរ​ជាន់គ្នា​។​
​ក្នុង​អាយុ​ នេះ​ត្រូវ​ផ្តល់​ជា​បន្ថែម​កូន​ត្រី​ស្រស់ កំពឹស ក្តាម ខ្យង ចិញ្ច្រាំ​ឲ្យ​ម៉ត់​ច្របល់​ចូល​ជាមួយ​ចំណី ប្រកូក​ហៅ​វា​ឲ្យ​មក​ស៊ី​បួន​ទៅ​ប្រាំ​ដង​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ត្រូវ​ប្រើ​សម្លេង​អ្វីមួយ​ជាស​ញ្ញា​សំគាល់​ឲ្យ​ទា​វា​ចំណាំបាន​។​
  • ​ចាប់ពី​ដប់​ ប្រាំ​ថ្ងៃ​ឡើងទៅ គេ​អាច​បង្ហាត់​ឲ្យ​កូន​ទា​ស៊ី​ស្រូវ​បាន​ខ្លះ ដោយ​លាយ​ស្រូវ​ត្រាំ​ទឹក​ឲ្យ​ទន់​ជាមួយ​អង្ករ (​អង្ករ​បី ស្រូវ​មួយ​) ដោយ​ដាក់ពង្រាយ​លើ​អ្វីមួយ​ឲ្យ​ទា​ស៊ី ឬ​ឲ្យ​ទា​ស៊ី​អង្ករ​ត្រាំ​ទឹក​មុន ទើប​ឲ្យ​ស៊ី​ស្រូវ​តាម​ក្រោយ (​ទាំង​ស្រូវ និង​អង្ករ​មិនបាច់​ចំអិន​ទេ​)​។​
​​បន្ទាប់ពី​ ទា​មាន​អាយុ​មួយខែ​កន្លះ យើង​អាច​ឲ្យ​វា​ស៊ី​ស្រូវ​តាម​ស្រែ ឬ​ទិញស្រូវ​មក​ពង្រាយ​ដាក់​ឲ្យ​វា​ស៊ី​ត្រង់​ទី​ដែល​ចិញ្ចឹម​វា​ក៏បាន​។ តែ​ខណៈ​ទា​មាន​អាយុ​ពី​ម្ភៃ​ប្រាំ​ថ្ងៃ​ដល់​សាមសិប​ថ្ងៃ ពេលនេះ​ទា​មាន​ដុះ​រោម​ហើយ​។ នៅពេល​វា​ធំ ទា​កាន់តែ​ត្រូវការ​ទីកន្លែង​ធំ​ទូលាយ​ជាង​មុន មាន​ខ្យល់​ចេញចូល​ល្អ ស្ងប់ស្ងាត់​ព្រោះ​ក្នុង​អាយុ​នោះ ទា​វា​អៀនខ្មាស់​បំផុត និង​ចូលចិត្ត​ភាព​ទូលាយ​នៅពេល​យប់​។​
​បន្ត​ឲ្យ​វា​ស៊ី​ត្រូវ​លាយ​ជាមួយ​ក្តាម ខ្យង និង​ត្រី រហូតដល់​វា​ធំ​អាច​លក់បាន ឬ​ទុក​សម្រាប់​ឲ្យ​វា​ពង​ក៏បាន​៕​
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)ITCambo

ការចិញ្ចឹមសត្វ-ទា​ប្រើ​ចំណី​ផ្សំ​​ខ្លួនឯង​

ការចិញ្ចឹម​ទា​ដោយ​ប្រើ​ចំណី​ផ្សំ​ដោយ​ខ្លួនឯង​
1
មាន​បុរស​ម្នាក់​ជា​ជនជាតិ​ហ្វីលីពីន​ឈ្មោះ Leo Dator អាយុ ៤៣​ឆ្នាំ គឺជា​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ទា​យក​ពង​ម្នាក់​ដែល​ទទួល​នៅ​ជោគជ័យ​បំផុត គឺ​គាត់​ខ្លួនឯង​និង​ក្រុម​គ្រួសារ​គាត់​បាន​ចាប់​ យក​មុខរបរ​នេះ​តាំងពី​ឆ្នាំ ១៩៨៤ មកម្ល៉េះ ។​
​ កសិករ​រូបនេះ​គាត់​បញ្ចៀស​បាន​នូវ​ការប្រើ​ចំណី​ពី​រោងចក្រ​ទាំងស្រុង គ្រប់​ចំណី​ទាំងអស់​ដែល​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ទា​របស់​គាត់ គឺ​គាត់​ផ្សំ​ឡើង​ដោយ​ខ្លួនឯង នេះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​គាត់​មិនមាន​​លទ្ធភាព​ទិញ​ចំណី​ទាំងនោះ​មក​ឲ្យ​ទា​គាត់​ស៊ី ។ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ជឿ​ទេ​ថា​គាត់​អាច​ធ្វើដូច្នេះបាន ប៉ុន្តែ​កសិករ​រូប​នេះ​និង​អ្វី​ដែល​គាត់​អាចធ្វើ​បាន​គឺជា​រឿង​ដោយឡែក ។
​ ឧស្សាហកម្ម​សាច់​ទា និង​ពង​ទា​គឺជា​មុខរបរ​មួយ​កាក់កប​គួរ​សមបើ​យើង​អាច ចំណាយ​អស់​តិច​និង​អាច​ផ្សំ​ចំណី​ឲ្យ​វា​ស៊ី​បាន​គ្រប់គ្រាន់ ។ សព្វថ្ងៃ​នេះ​ការចិញ្ចឹម​ទា គឺជា​រឿង​​មួយ​លំបាក​សម្រាប់​អ្នក​ខ្លះ​ដែល​មិន​មាន​ការពិសោធន៍ និង​មិន​មាន​លុយ​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ទិញ​ចំណី​ឲ្យ​វា​ស៊ី ម្លោះ​ហើយ ចំនួន​អ្នក​ចិញ្ចឹម​បាន​ថយចុះ​យ៉ាង​ច្រើន​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ ។​
​នៅ​ប្រទេស​យើង​ការចិញ្ចឹម​ទា​, យើង​និយមឲ្យ​វា​ស៊ី​ស្រូវ និង​ចំណី​ផ្សំ​ខ្លះទៀត ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ​ស្រូវ​ឡើងថ្លៃ និង​អ្វីៗ​ក៏​ថ្លៃ​ធ្វើឲ្យ​ការ​ទិញស្រូវ​ឲ្យ​ជា​ចំណី​សម្រាប់​ទា​មាន​ ការពិបាក​ ច្រើន ។​
​តាម​ការពិសោធន៍​របស់លោក Leo Dator អ្នក​ចិញ្ចឹម​ទា​ដែល​មាន​បទពិសោធន៌​ជា​ង ២០​ឆ្នាំ កន្លងមកហើយ​បាន​បកស្រាយ​ពី​ពិសោធន៌​របស់​គាត់​ថាៈ កាល​គ្រា​ចាប់​ផ្តើមដំបូង​ ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​រក​ចំណី​សម្រាប់​ផ្តល់​ឲ្យ​ទា​របស់​ខ្ញុំ​ចំនួន ១៥០០​ក្បាល វា​គឺជា​រឿង​មួយ​យ៉ាង​លំបាក​សម្រាប់​ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​បាន​ស៊ូទ្រាំ​តស៊ូ សម្រាប់​ការប្រឈមមុខ​រឿង​ចំណី​នោះ ដំបូង​បំផុត​ខ្ញុំ​បាន​ប្រមូល​ទិញ​ដំឡូងឈើ ដំឡូងជ្វា ស្លឹក​-​ទងដំឡូង​ល្វា យក​មក​ច​ញ្ច្រាំ​​ឲ្យ​ខ្ទេច​រួច​ឲ្យ​ទា​ទាំងនោះ​ស៊ី ខ្ញុំ​បាន​ប្រមូល​ទិញ​ខ្ចៅ ខ្យង លៀ​ស គ្រំ​តូចៗ មក​កិនបំបែក​ឲ្យ​វា​ស៊ី​ជា​បន្ថែម សូម្បី​ធាង ស្លឹក មើមត្រាវ​ក៏​ខ្ញុំ​បាន​សាកល្បង​ដែរ​ហើយ​ទាំងអស់​នោះ​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​បំផុត ចំណាយ​តិច​បំផុត ហើយ​លទ្ធផល​វិញ​គឺ​ល្អ​ជាង​ការឲ្យស៊ី​ចំណី​ផលិត​ពី​រោងចក្រ​ទៅ​ទៀត ។​
​​លោក Leo Dator បានឲ្យដឹង​ទៀត​ថាៈ​មាន​ភ្នាក់ងារ​តំណាង​ក្រុមហ៊ុន​ផលិត​ចំណី​សត្វ​ពី​ ក្រុមហ៊ុន​នានា បាន​មក​ទាក់ទង​ខ្ញុំ​ដោយ​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ពី​ប្រភេទ​ចំណី​ដែល​គេ​ធ្វើ គឺ​ប្រកប​ ដោយ​គុណភាព ល្អ​យ៉ាង​នេះ ល្អ​យ៉ាងនោះ​មិនអាច​ប្រៀប​ស្មើ​ជាមួយ​ចំណី​យ៉ាង​សាមញ្ញ​របស់ខ្ញុំ​ឡើយ ។​
  • ​គ្រប់​ដំឡូង ទាំង​ដំឡូងឈើ ដំឡូងជ្វា ដើម​ស្លឹក​មើម​គឺជា​ចំណី​យ៉ាងសំខាន់​បំផុត​ជំនួស​ឲ្យ​អ្វីៗ​ផ្សេងទៀត ។ (​បូក​រួម​ទាំង​ស្រូវ និង​កន្ទក់​)
  • ​​ខ្យង​ខ្ចៅ គ្រំ លៀ​ស ខ្យង​មាស គឺជា​ប្រភព​ជំនួយ​យ៉ាង​សំខាន់​សម្រាប់ឲ្យ​ទាពង​បានល្អ និង​បាន​ច្រើន​ថែម​ទាំង​ទៀងទាត់​ទៀតផង​
  • ​​ជន្លេន បើ​អាច​ចិញ្ចឹម​បាន​សម្រាប់​ផ្តល់​ជា​ចំណី​ឲ្យ​ទា គឺជា​ការ​មួយ​ប្រសើរ​ណាស់​
​​សរុបសេចក្តី​មក​ចំណី​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​ទា​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​មាន​ដូចខាងក្រោម​នេះ​
  • ​​ស្រូវ​បណ្តុះ​ឲ្យចេញ​ជា​ពន្លក​
  • ​​ដំឡូងឈើ ដំឡូងជ្វា ស្ងោ​, ល្ពៅ​ទុំ​កិន​ឲ្យ​ខ្ទេច​, សំបកចេក​ផ្អាប់​
  • ​​ស្លឹក​ដំឡូងជ្វា ឲ្យ​ស៊ីស្រស់ៗ
  • ​​ស្លឹក​ដំឡូងឈើ ស្ងោរ ឬ​ត្រាំ​ទឹក​ស្ករ​មួយ​យប់​សិន​ទើប​ឲ្យ​ស៊ី​
  • ​​ខ្យង​ខ្ចៅ លៀ​ស គ្រំ កូន​កង្កែប ជន្លេន ប្រមូល​ទិញ​យក​មក​ឲ្យ​វា​ស៊ី ពី​អ្នក​ដែល​គេ​ដើររក​
  • ​​ត្រាវ​កាត់​ជា​ដុំៗ​ហាល រួច​កិន​លាយ​ជាមួយ​ខ្យង​ខ្ចៅ កន្ទក់​ឲ្យ​វា​ស៊ី​
  • ​​ត្រី​ល្អិតៗ​ស្រស់ៗ ដែល​គេ​រកបាន​ពី​សមុទ្រ មួយ​សប្តាហ៍​ស្ងោរ​ឲ្យ​ស៊ី​ម្តង​លាយ​ជាមួយ​កន្ទក់ ។​
​ ​ចំណី​ទាំងអស់​ខាងលើនេះ គឺ​ល្អ​ណាស់​ល្អ​បំផុត ។ សព្វថ្ងៃ​នេះ​កសិដ្ឋាន​របស់ខ្ញុំ​ផ្តល់​សាច់​ទា ពង​ទា ស្ទើរ​ទាំងអស់​ទៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​នៃ​ទីក្រុង​ម៉ា​និល ព្រមទាំង​មាន​បញ្ជូនទៅ​លក់​ឲ្យ​ប្រទេស​ផ្សេងៗ ក្នុង​អាស៊ី​ផងដែរ វា​គឺជា​ជោគជ័យ​មួយ​ដោយ​ប្រើប្រាស់​វិធី​ផ្តល់​ចំណី​យ៉ាង​សាមញ្ញ​បំផុត ។​
​ ចាប់តាំងពី​ពេល​ចិញ្ចឹម​ដំបូង​រហូតមកទល់​ពេលនេះ ខ្ញុំ​មិនដែល​ជួបប្រទះ​បញ្ហា​ជំងឺ​រាតត្បាត​ទា​របស់​ខ្ញុំ​ឡើយ កន្លែង​ចិញ្ចឹម​ត្រូវបាន​សំអាត​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ ទឹក​សម្រាប់​ឲ្យ​ទាលេង​ត្រូវបូម​ប្តូរ​មក​ច្រោះ​ឲ្យ​ស្អាត រួច​ទើប​បង្ហូរ​ចូល​វិញ ការធ្វើ​បែបនេះ​វា​ជួយ​កាត់បន្ថយ​ការឆ្លង​ជំងឺ​បាន​ទាំងស្រុង ។​
​ ​យើង​បាន​ភ្ញាស់​ពង​ទាំងអស់​ដែល​យើង​ត្រូវការ យើង​ជ្រើស​យកតែ​ពូជ​បង្កាត់​ល្អ មាន​ពង​ច្រើន ហើយ​ព្យាយាម​រក្សា​ពូជ​នោះ​រហូតមក​ទល់​ពេល​សព្វថ្ងៃ​នេះ ។​
​​ខ្ញុំ​មានពូជ​ទា​យ៉ាង​ល្អ ជា​ពូជ​ទា​ដែល​សម្រាំង​នៅក្នុង​កន្លែង​នេះ​តែម្តង ។​
​​ជារឿយៗ​ពេក លោក Leo Dator ត្រូវបាន​គេ​អញ្ជើញ​ឲ្យទៅ​ធ្វើ​ជា​វាគ្មិន ពន្យល់​ពី​ជោគជ័យ​របស់​គាត់​ក្នុង​ការចិញ្ចឹម​ទា​ឲ្យដល់​អ្នកបច្ចេកទេស​ ចិញ្ចឹម​ទា និង​អ្នក​ដែល​មាន​បំណង​ ចិញ្ចឹម​ទា​ដោយ​គ្មាន​ការ​លាក់​របៀប​អ្វី​ទាំងអស់​, ដោយ​លោក Leo Dator មានជំនឿថា បើ​គេ​ស្គាល់​កសិដ្ឋាន​របស់គាត់ និង​រូប​គាត់​កាន់តែ​ច្រើន​វា​នឹង​ធ្វើឲ្យ​គាត់​អាច​លក់​ទាបាន​កាន់តែច្រើន​ ។​
​សព្វថ្ងៃនេះ​លោក Leo Dator មិន​ត្រឹមតែ​លក់​សាច់​ទា​រស់​ឬ ធ្វើ​រួច​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​តែ​ក៏​មាន​លក់​ស៊ុត​ទា ស៊ុត​ទាប្រៃ​ច្រើន​ប្រភេទ កូន​ទា ពង​ទា​កូន និង អាហារ​ខ្លះ​ដែល​ផ្សំ​ពី​ពង​ទា​ផងដែរ ។​
​​វា​ជា​រឿង​មួយ​ដែល​គួរ​ត្រូវបាន​យកមក​ពិចារណា ហើយក៏​ជា​គំរូ​មួយ​យ៉ាង​ល្អ​ផងដែរ ។​
​​សព្វថ្ងៃនេះ​លោក Leo Dator មាន​ពង​ទា​ពី ៣០.០០០-៥០.០០០ សម្រាប់​លក់​ឲ្យ​ទីផ្សារ​ដោយ​មាន​មេទាព​ង​ត្រឹម​ចំនួន ៥៥.០០០ ប៉ុណ្ណោះ ។ គាត់​អាច​ស្មាន​ពី​ចំនួន​ពង​ទាទ​ទួល​​បាន​ជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ គឺ​មិន​ខុសពី ៥០.០០០​ពង​ទេ បើ​វា​ធ្លាក់​ទាប​ក៏​មិនតិច​ជាង ៣០.០០០​ដែរ។​
ខាងក្រោម​នេះ​គឺជា ពត៌មាន​សម្រាប់​ទំនាក់​ទំនង​ទៅ​លោក Leo Dator (​នៅ​ហ្វីលីពីន​)
​Dator’s Duck Farm
​​Brgy, Nanhaya, Victoria, Laguna
​​Tele (049) 5590574
​​Philipine
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)ITCambo

ការចិញ្ចឹមសត្វ-ទា​ ​តាម​​បែប​ធម្មជាតិ

ទា​ ​តាម​បច្ចេកទេស​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ​ធម្មជាតិ
1
១- ការជ្រើសរើស​ពូជ​
  • ជា​ទា​ជំនាន់ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម ដែល​បង្កើតឡើង​ដោយ​ការ​ភ្ញាស់​ចេញពី​ពង​ទា អ៊ី អ៊ិក្ស អិម ។
  • ជ្រើសរើស​យក​កូន​ទា​ដែល​មាន​ឆ្អឹង​រឹងមាំ ។​
  • ដងខ្លួន​មាន​រាង​ជា​ចតុកោណ​ស្មើ ។​
  • ឆ្អឹង​គុម្ព​កន្ទុយ​រន្ធ​គូថ​ត្រូវ​ឃ្លាតឆ្ងាយ​ពី​គ្នា​ចំពោះ​ទា​មេ ចំណែកឯ​ទា​បា​វិញ​ត្រូវ​ឆ្អឹង​នៅ​ជិត​គ្នា ។​
២- ការសង់​ទ្រុង​ទា​
  • ការសង់ ​ទ្រុង​ទា​ត្រូវធ្វើឡើង​នៅតាម​បណ្តោយ​ថ្ងៃ ។ បណ្តោយ​ទ្រុង ១០​ម៉ែត្រ និង​ទទឹង ៤​ម៉ែត្រ។ តំរូវ​ចំនួន ២៥០ ទៅ ៥០០​ក្បាល ។ ការធ្វើ​ទ្រុង​បែប​នេះ​ជា​ការចិញ្ចឹម​តាម​លក្ខណៈ​គ្រួសារ។​
  • ជុំវិញ ​ទ្រុង​ដែល​សង់​គួរតែ​យក​ស្បៃ​នីឡុង​ព័ទ្ធជុំវិញ ឬ​យក​សំណាញ់​ដែក​ព័ទ្ធជុំវិញឬ​យក​សំណាញ់​ដែក​ព័ទ្ធ​ជា​ការប្រសើរ ដើម្បី​ការពារ​សត្វ​ផ្សេងៗ​មក​យាយី​ជីវិត​សត្វ​ទា និង ​ការចំលង​មេរោគ។
  • ចំពោះ​ដំបូល​ទ្រុង គួរតែ​ប្រក់​ស្លឹក​ធ្វើ​ពី​ស្បូវ ជៀសវាង​យក​ដែក​មក​ប្រក់ ជាហេតុ​បណ្តាលអោយ​ឡើង​កំដៅ​នៅពេល​រដូវក្តៅ ។​
  • កំពស់​រោង​ទា ប្រមាណ ១.៥​ម៉ែត្រ ទៅ ២​ម៉ែត្រ ។​
  • នៅ​ក្នុង​ទ្រុង​ទា​ត្រូវ​ក្រាល​អង្កាម​រស់ ឬ​មិន​បាច់​ក៏​បាន​ដែរ បើ​ក្រាល​វា​ចំណេញ​ការធ្វើ​ជី​អង្កាម​រស់​ដើម្បី​យកទៅ​ដាក់​ស្រែ ។​
៣- ការថែទាំ​កូន​ទា​
  • កូន​ទា​ដែល​ញាស់​បាន ១​សប្តាហ៍​ហើយ ត្រូវ​យក​មេ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម បញ្ច្រក​ក្នុង ១​ក្បាល ១​សេ​សេ។​
  • បើ ​អាកាសធាតុ​ប្រែប្រួល​ត្រជាក់​ខ្លាំង យើង​ត្រូវ​យក​ក្អម​មក​ចង​ព្យួរ ដុត​ធ្យូង​ដើម្បី​រក្សា​សីតុណ្ហភាព បើសិនជា​ស្ថិតនៅ​ក្នុង​រដូវប្រាំង​វិញ លើ​ផ្ទៃ​ដែល​កូន​ទា​រស់​នៅ​មិន​ចាំបាច់​ក្រាល​អង្កាម​ទេ ។​
  • យក ​មេ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម ១​លីត្រ លាយ​ជាមួយ​ទឹកស្អាត ១០០០០​លីត្រ អោយ​កូន​ទា​ផឹក​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ (ទឹកស្អាត ១០​លីត្រ លាយ​មេ​អ៊ី អ៊ិក្ស អិម ១​សេ​សេ​) ។ ទឹក​ដែល​លាយ​នេះ​មិន ​អាច​ទុក​លើសពី ២៤​ម៉ោង​ទេ បើ​ទា​ផឹក​មិន​អស់​ត្រូវ​ជះ​ទៅលើ​កន្លែង​ដែល​មាន​ក្លិនស្អុយហើយ​យើង​ចាប់​ លាយ​សារជាថ្មី​ដោយ​អនុវត្តន៍​តាម​របៀប​នេះ​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ បើសិនជា​មាន​ជំងឺ​ក៏ ​ងាយស្រួល​នឹង​ព្យាបាល​ដែរ ។
  • ឧស្សាហ៍ ​ព្យាយាម​សង្កេតមើល​ដំណើរ​សកម្មភាព​ទា​ទាំងឡាយ​នោះ បើ​ទាណា​មាន​ការប្រែប្រួល ត្រូវ​ចាប់​មក​បញ្ច្រក​មេ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម ចាប់ពី ១-៣​សេ​សេ ចំពោះ​ទា ១​ក្បាល ហើយ​ទុក​មួយ​កន្លែង​សិន ។ បើសិន​ជា​សះស្បើយ​ហើយទើប​យើង​បញ្ចូល​ក្នុង​ហ្វូង​វិញ តែ​បើសិនជា​នៅ​មាន​បញ្ហា​ទៀត​សូម​ទំនាក់ទំនង​មក​ក្រុមហ៊ុន​ដើម្បី​យក​ថ្នាំ​ បសុសត្វ​ទៅ​ព្យាបាល ។​
  • យក​ម្សៅ​សំរិទ្ធ ១​កញ្ចប់​តូច លាយ​ជាមួយ​ចំណី​មាន់ ៥​គីឡូក្រាម ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍ អោយមាន់​ស៊ី ១ ឬ​២​ដង​
  • យក​ម្សៅ​សំរិទ្ធ ១​កញ្ចប់​តូច លាយ​ជាមួយ​ទឹកស្អាត ៥​លីត្រ អោយមាន់​ផឹក​មួយ​សប្តាហ៍ ២​ដង។​
  • នៅ ​ជុំវិញ​បរិវេណ ដែល​ទា​តែងតែ​រស់នៅ (​ទ្រុង មាត់​ស្រះ​ទឹក ទឹក​ស្រះ​) គួរតែ​បាញ់ អ៊ី អ៊ិក្ស អិមបំផ្លាញ​បាក់តេរី​អាក្រក់ ក្នុង​១​សប្តាហ៍ ១ ទៅ ២​ដង ទោះជា​ត្រូវ​កូន​ទា ទា​ធំ​ក៏ ​មិន​អី​ដែរ (១:២៥០) ។ ការធ្វើ​បែប​នេះ​បរិស្ថាន​រស់នៅ​របស់​ទា​ល្អ ទា​ជៀសផុត​ពី​ជំងឺ​ផ្សេងៗ បើ​ចង់បាន​ផល​ការចិញ្ចឹម​ត្រូវ​យកចិត្តទុកដាក់ ។​
៤- ករណី​ទា​មាន​ជំងឺ​
  • ជំងឺ ​ទាទ​ន់​ជើង គេ​ហៅថា ទា​ប៉ាប យើង​ប្រើ​មេ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម បញ្ច្រក​១​ក្បាល ៣​សេ​សេ ក្នុង​១​ថ្ងៃ​៣​ដង បើ​មិន​បាត់​ត្រូវ​បញ្ច្រក​មេ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម ១-២​សេ​សេ លាយ​ជាមួយ​បណ្តេញ ​ពណ៌​ខៀវ របស់​ក្រុមហ៊ុន ១-២​សេ​សេ ។ បើ​នៅ​តែ​មិនជា សូម​ប្រើ​ថ្នាំ​បសុសត្វ​របស់​ក្រុមហ៊ុន ឈ្មោះ​អា​មុក រឺ​ទំនាក់ទំនង​មក​អ្នក​ជំនាញ​របស់​ក្រុមហ៊ុន ។​
  • ជំងឺ​ក្រហម​ភ្នែក សូម​ប្រើ​ម្សៅ​សំរិទ្ធ​លាយ​ជាមួយ​មេ អ៊ី អ៊ិក្ស អិម នឹង​ចំណីអាហារ​អោយ​ទា​ស៊ី។
  • ក្នុងករណី ​មាន​ជំងឺ​ផ្សេងៗ​ទៀត​លើសពីនេះ ឬ​ប្រើប្រាស់​ទៅ​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធិភាព សូម​ទំនាក់ទំនង​មក​ក្រុម​ការងារ​របស់​យើងខ្ញុំ (០២៣ ៨៨ ២៥ ៥៥) ។​
(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចបេ្រសញូស៍)ITCambo